… vorst.
… bomen en struiken barstensvol rijp.
… winterzon.
… weergaloze zonsopkomst.
… en winterkou die mijn wangen doet gloeien en die me energie geeft.
… thuiskomen van een heerlijke wandeling en nagenietend een grote mok thee drinken.
… kijken vol ademloze verwondering naar die prachtige heldere sterrenhemel.
… ademwolkjes die ik het universum in blaas.
… ramen krabben *hoort er ook bij, dat heb ik er graag voor over*.
… om half zeven ‘s ochtends met Juda en Izzy lopen in een nog stille wereld.
Nu mopper ik omdat ik verkleumd en nat thuiskom, omdat de dagen grijs en deprimerend aanvoelen, roepend dat ik mijn honden ga herplaatsen zodat ik na werktijd me thuis kan opsluiten en de deur niet meer uit hoef en me kan nestelen in mijn luie stoel met een boek.
natuurfreak said:
Altijd sprookjesachtig bevroren rijp op de takken maar dit jaar is dat bij ons nog niet gebeurd..alleen sporen van de winter op plassen en de grond.
A Wol said:
Als je zó over de natuur kunt schrijven
Als je de natuur zó mooi weet te fotograferen
Loop je niet voorbij aan de schoonheid van de natuur
Het besef… dat ook het sombere Weer met je spelen kan
Omdat je een mens bent
Dát is het begrijpen van de grilligheid…
Van alles wat leeft.
minoesjka2 said:
Toch wel leuk, want als ik met die sombere dagen niets te doen heb (trouwens ook op andere dagen als ik niets te doen heb) roep ik : ik ga een hond nemen, want dan moet ik er juist uit op dat soort dagen ……………