Regelmatig heb ik heimwee naar dat weergaloze concert vorig jaar augustus van Leonard Cohen in Amsterdam. Op 18 september geeft hij weer een concert in Nederland, ditmaal in Rotterdam. En nee, ik ga niet. Amsterdam was geweldig, alles zat mee: het heerlijke weer, de prachtige avondlucht met overvliegende meeuwen. Laat mij dat maar zo herinneren. The Partisan, voor mij één van zijn mooiste nummers:
… ‘uit’ moeten we toch, dus dan maar het leuk hebben in het bos (en de dikke bui voor lief nemen)Bij thuiskomst begon de hemel de meest mooie kleuren te vertonen met een hele felle regenboog, fantastisch om te zien…
Met Sharon Robinson vormen zij de vocals bij het concert van Leonard Cohen.
Dit is een opname van het concert in Gent.
Engelengeluid.
*An loopt nog steeds op wolkjes*
Het is half drie in de nacht, ik ben zo ongeveer een half uur thuis en moet even héél erg afkicken van het weergaloze concert van ‘The Master’. Wat een feest om dit meegemaakt te hebben, ik voel me stinkend dankbaar dat ik er bij heb kunnen zijn! Een heel bijzondere man met heel bijzondere muzikanten om zich heen. Het was werkelijke een ‘Once in a lifetime event’. Ik heb alles intens opgeslurpt, ingenomen en geabsorbeerd.
En of ik genoten heb! Bron foto: www
Leonard Cohen.
The Master himself.
Intrigerend en inspirerend tot en met.
Voor mij de aller-allergrootste.
In goede, maar vooral ook in barre tijden.
Mijn ticket ligt al klaar…
Ik ben niet zo goed in afscheid nemen. Het liefst loop ik zo de deur uit en ga ik gewoon weg, de goede herinneringen met me meenemend. Wanneer ik dit nummer hoor of afspeel dan denk ik aan het afscheid van een leuke baan met goede collega’s. In de bloemen gezet en verwend met drie dikke pillen van boeken, waarbij blijkbaar heel goed was gekeken naar wat me boeide. Wat voelde ik me verlegen met al die aandacht en verwennerij! Het meest echter was ik verrast door een persoonlijk kadootje van een collega: hij had op een cassettebandje muziek voor me opgenomen waarvan hij dacht dat het me zou raken. De ene kant bevatte nummers van Sinead O’Connor, de andere kant nummers van diverse artiesten waaronder Leonard Cohen en Eva Cassidy. Er ging een wereld aan nieuwe muziek voor me open! Waar ik ook heenging, steevast had ik dit bandje in de walkman bij me. Of meezingen als het aanrecht weer eens propvol stond met een grote afwas of er flink gepoetst moest worden. Leonard Cohen blijft met stip mijn Grote Held, maar het was vooral Sinead die me door moeilijke tijden heeft gesleept. Heerlijk was het om kei- en keihard naar haar muziek te luisteren en te laten trillen daar waar niets anders kon doordringen in een hoofd dat zo vol pijn en verwarringen zat, dat zo chaotisch was. Op die manier kon alles letterlijk en figuurlijk even lekker uitrazen. En wanneer de storm was bedaard was daar die behoefte aan zachtheid, aan de sonore donkere heerlijke stem van Leonard Cohen om vervolgens af te sluiten met dit mooie nummer van Eva Cassidy. Zo kwam alles tot rust.
Dank je wel, F.! Het bandje zit nog altijd in de walkman…