altijdmooiweer

Thursday Challenge – Two

altijdmooiweer — Thu, 23 Feb 2012 05:37:39 +0000

Thursday Challenge: TWO (People, Animals, Flowers, Pillows, Candles, Buildings,…)

Katjes

altijdmooiweer — Mon, 20 Feb 2012 20:47:46 +0000

Niet alleen mijn huis moet af en toe grondig worden opgeruimd en gezogen, datzelfde geldt ook voor mijn fotorugzak. Ik sjouw van alles mee: flesje water voor onderweg, prrrrikweg, Autan, lenzenschoonmaakdoekjes, papieren zakdoekjes (die kom ik altijd tekort), een plastic tas (handig om op te zitten als het nat is) en zo nog wat ander klein spul. O ja, zand zit er ook altijd in, en hoe. Vanavond maar eens mijn tas opgeruimd en uitgezogen. Bovendien ontdekte ik ook nog twee pakjes verkruimelde sultana-koekjes. En mijn voorzetlens. Hee! Dat is leuk om weer eens iets mee te proberen. Met dit als resultaat: de katjes die aan de waterkant staan en waarvan ik wat takken heb meegenomen. En mooi dat ze zijn! Zouden ze door het grondwater die prachtige paars-grijze kleur hebben?

Minimalisme en eenvoud: daar hou ik van.
En van deze prachtige kleuren.
Wat kunnen eenvoudige dingen toch een bijzonder cadeautje zijn!

Gastblog van Robert: Ik ben onthand.

Robert! — Mon, 20 Feb 2012 16:33:58 +0000

Fotografie is leuk. Ik ben gek op fotografie. Ik vind het prachtig om te doen. Ik probeer alles vast te leggen wat ik zie. Er gaat dan ook geen dag voorbij dat ik niet mijn camera bij mij heb. Tenminste, tot nu. Ik heb geen camera. Mijn camera is onbruikbaar. Vanwege een vlekje. Een uitermate vervelend vlekje.

Onbruikbaar.

Maar waarom is mijn camera onbruikbaar door een vlekje? Omdat het vlekje op de censor zit. En daar kwam ik achter toen ik de camera voor de eerste keer uitpakte en aan zette, twee weken geleden. Ik dacht dat het niet zo heel erg zou opvallen met het afdrukken, en dat ik anders wel programma’s zou kunnen gebruiken om de vlek weg te kunnen werken. Maar de vlek was vreselijk zichtbaar op afdrukken. Zelfs op afdrukken van laserprinters. En dat was de druppel. Ik moest de camera terug sturen naar de leverancier. En dat vond ik niet leuk. Want ik heb de camere zeker elke dag wel één keer in handen om de meest simpele dingen te fotograferen. En dan heb je in eens geen camera meer. Ik ben onthand. Ik mis dat zwarte ding.

Wandelen. Een waar genot.

Vanmiddag gingen we wandelen. De zon was goed, de lucht was helder, overal eendjes en vliegende meeuwen die de meest rare capriolen uithaalden om maar het brood binnen te krijgen. De ideale omstandigheden voor fotografie. En ik had geen camera. Sanne en Debbie zaten heerlijk op een bankje te picnikken, de zon stond op hun gezichten en ze genoten. Maar geen camera. In het park liggen prachtige watervallen die door de zon mooi afstaken tegen de achtergrond. Ook de bomen in het park, tegen de helling aan, zagen er in het zonlicht prachtig uit met de glinstering van de eerdere regen. Maar geen camera dus geen mooie plaatjes waar ik later op de computer mee zou kunnen spelen. Ik was bijna boos op mijzelf omdat ik die camera had opgestuurd voor reparatie. Ik baalde als een stekker.

Er zijn belangrijkere dingen.

Maar die camera is niet alles. En daar kwam ik vanmiddag weer achter. Ondanks het feit dat ik er van baalde geen camera beschikbaar te hebben, heb ik wel genoten van de omgeving. Ik liep niet meer door het park op zoek naar mooie composities of doorkijkjes. Ik liep niet meer rond met de vraag of de accu nog wel vol was, of de geheugenkaart nog genoeg ruimte had. Nee, ik genoot van de omgeving, de geur van nat gras, het geluid van de watervallen en het gekwebbel van de eendjes. Ik genoot van mijn meiden die op hun beurt weer genoten. En er zullen nog best wel momenten komen waar de omstandigheden ideaal zijn voor fotografie. Er zullen nog meer dan genoeg dagen komen dat ik in het park kan rondlopen om de composities en doorkijkjes op te zoeken die ik vandaag gemist heb.

Park Sonsbeek in Arnhem is het bekendste park in deze stad. Park Sonsbeek – genoemd naar de gelijknamige beek, oorspronkelijk: Sint-Jansbeek - is 67 ha groot en grenst in het noorden aan de parken Zijpendaal en De Gulden Bodem. Deze drie parken sluiten nauw bij elkaar aan en zijn samen zo’n 200 ha groot. In het oosten grenst Sonsbeek aan de wijken Sonsbeekkwartier en St. Marten, in het zuiden bijna aan het centrum en in het westen aan de Hoogkamp en Burgemeesterswijk.

Roberts log vind je hier.

Jawel

altijdmooiweer — Sun, 19 Feb 2012 18:36:41 +0000

… het wordt wel lente. Heus wel. De blaadjes zijn al een fraaie voorbode ervan:

sneeuw in de lucht!, maar in plaats daarvan krijg ik echter een eerst fikse regenbui op mijn kop

maar lang hoef ik niet te wachten, het wordt een heerlijke wandeling!

terwijl de honden uitblazen van het rennen door het bos, zit ik naar de drukte in de tuin te koekeloeren -de zon kwam er door!-:

en nu nagenieten van de dag, blij met mijn tulpen

Mooi hè

altijdmooiweer — Sat, 18 Feb 2012 17:50:24 +0000

… dat mos.

Vorige week zag het er zo uit:

en vandaag zo:

en over een poosje zo:

Sterrenmos: je loopt er achteloos aan voorbij of je stampt er overheen met je laarzen. Volgende keer niet vergeten dit van dichtbij te bekijken. Het wordt nog veel mooier de komende tijd! Daarom: wordt vervolgd.

Blauwe druifjes

altijdmooiweer — Fri, 17 Feb 2012 20:23:51 +0000

Je zou denken: een bloem is een bloem. Gewoon een bloem. Sommige vind je mooi, met andere heb je helemaal niks. Zo heb ik niks met chrysanten bijvoorbeeld. Wel heel erg met klaprozen. En sneeuwklokjes. Ik wacht met smart totdat ze met hun fraaie kopjes boven de aarde komen kieken. Hier in het hoge noorden zijn we altijd wat later dan in de rest van het land. Tot zolang doe ik het met de blauwe druifjes.

Thursday Challenge – Love

altijdmooiweer — Thu, 16 Feb 2012 07:49:02 +0000

Thursday Challenge: LOVE (Affection, Hug, Smile, Kiss, Pets, Babys,…)

Paringsdans van de futen.

Knoflook

altijdmooiweer — Wed, 15 Feb 2012 19:59:46 +0000

Sinds ik de knoflookbollen in zo’n mandje heb ontdekt -made in China-, vind ik ineens één of twee teentjes in een recept zo zielig klinken. Zo treurig. Zo verhipte zuinig. Alsof je het niet mag proeven en vooral niet mag ruiken. Zo van alles bijna niks. Doe mij maar zo’n grote knikkerbol, een hele wel te verstaan.

Ze zijn veel zachter van smaak en dat mandje staat o zo knus in de keuken.

Binnenkort toch eens (aardappel)knoflooksoep maken!

Valentijn

altijdmooiweer — Mon, 13 Feb 2012 20:18:08 +0000

Ik heb er niks mee, met dat Valentijn. Overgewaaid commercieel gedoe, goed voor de omzet in vooral chocola en bloemen denk ik dan. Vandaag was ik in de bloemenwinkel om een mooi boeket voor een bijzondere jarige te kopen. Naast mij een 14-15-jarige jongen die op de vraag van de verkoopster vroeg waarmee ze hem kon helpen blozend zei: ‘ik wil graag een hele mooie rode roos.’ Ik zag de twinkeling in de ogen van de verkoopster. Het mannetje-in-de-dop liep met haar mee om de mooiste roos uit te zoeken en goed te keuren.

Kijk. Dat vind ik dan toch stiekem wel weer heel schattig. Niet elke 14-15-jarige is per definitie verpest. Zoiets. Met een brede glimlach (en een werkelijk prachtig boeket) liep ik de bloemenzaak uit.

Dooi

altijdmooiweer — Sun, 12 Feb 2012 19:51:33 +0000

Er ligt nog een dunne laag sneeuw, maar de dooi zit in de lucht. Jammer, ik geniet wel erg van deze kou. *die gure oostenwind daargelaten* Buiten is heerlijk! De ijsbaan in het bos is omgetoverd tot een heuse gezellige baan met koek-en-zopie-tent, muziek en een vuurkorf om op te warmen. Die geur van hout, het geknetter van vlammen: ik waan me even bij de open haard. Het krassende geluid van schaatsen, kinderen met de slee op het ijs… ik geniet volop van het kijken naar het plezier en dat is ook een kunst Ik waag me dit jaar niet op de schaats, doodsbenauwd om bij een lelijke val iets te breken en da’s voor mij niet handig.

Zelfs het winterzonnetje voelt al bijna als voorjaar. Vogels flierefluiten en ruziën bij voorbaat al om het nestkastje. Nu hoeft dat voorjaar nog niet, maar als het dan toch in de lucht zit, doe dan maar een heel lang en vooral heel zacht voorjaar. Zo tot ongeveer september om vervolgens over te gaan in een prachtige Indian summer. De echte zomer van 35 graden slaan we over. Lijkt me een heel strak plan. Het kerststukje was wel aan vervanging toe: ik heb mezelf alvast maar op een beetje voorjaar getrakteerd.