De waterlelie

De Waterlelie

Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zoo blank is en zoo stil haar kroon
uitplooit in ’t licht.

Rijzend uit donker-koelen vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.

Nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenscht niet meer . . . .
Frederik van Eeden

Aan dit gedicht moet ik altijd denken als ik aan de rand van één van de vijvers zit te mijmeren, kijkend naar de prachtige waterlelies…Dansende muggen 🙂 die me doen denken aan ‘Reflets dans l ‘eau’ van Claude Debussy
met ook een mijmerend hondje… voor een zwempartijtje is hij wel te porren 🙂toch ook maar weer even languit bij de ronde zonnedauw…Fijne zondag gewenst!

 

 

 

Advertenties

De spechtenboom

Tags

,

Het zal de invloed van mijn calvinistisch geboortegoed zijn: ik ben best gesteld op de zondagsrust. En nee, ik ben beslist niet roomser dan de paus en schiet ook heus wel eens op zondag de buurtsuper in. Maar toch: de stilte en rust op de vroege zondagochtend is misschien wel de meest weldadige. De sfeer is anders, de stilte is anders en er heerst nog iets van onbenoembare rust. Ik vind het fijn om op zondagochtend redelijk bijtijds met mijn kleine vriend door de buurt te slenteren. Boaz kan zo heerlijk uitgebreid de buurtkrant besnuffelen en lezen, altijd boeiend om naar te kijken!
We zijn al een poos niet meer ‘de hei op geweest’ en daar had ik vanochtend heel veel zin in. Niemand tegenkomen, lekker op ons gemak struinen en sjouwen.Het ruikt zo heerlijk ’s morgens vroeg en al helemaal als de geur van kamperfoelie op me afkomt… Ik duik met mijn neus tussen de bloemen…
Boaz wacht geduldig en is tegelijkertijd waakzaam… 🙂
Allerlei vogelgeluiden zijn te horen, ik kan ze niet goed onderscheiden. Behalve het getwitter van de mezen en de merels, die pik ik er wel uit. Terug bijna bij de auto hoor ik heftig gekrijs. Ik blijf even stil staan om goed te luisteren en bedenk me dat dit bijna niet iets anders kan zijn dan het geluid van jonge spechten. Ik speur de rij bomen af en jawel, ik ontdek de ‘spechtenboom’. Ik zie de ingang van het nest en het geluid is onmiskenbaar: hier zitten ze, de jonge spechten!
Ik blijf een poos staan en vanuit mijn ooghoek zie ik één van de ouders rondom de boom vliegen. Ik realiseer me dat ik te dichtbij ben en zoek een geschikt plekje verder weg om een poosje te kunnen kijken.
Jawel… de grote bonte specht bij het nest ♥Ik heb alleen maar mijn supertrage 100mm macrolens en een manuele 50mm lens bij me, het is behelpen met de macrolens. Het zijn geen superplaatjes, want nog behoorlijk bewolkt en veel bomen rondom maar ik ben er wel blij mee… ik vind het zo bijzonder om te zien…Het is mijn ‘cadeautje van de dag’! 🙂

Eindelijk verkoeling

En dat het nu verdraaid aangenaam is buiten… 🙂
Ramen en deuren wijd open, de temperatuur binnen is gezakt van 28 graden naar nu 20 graden en dat is prima te doen.
Het voelt een heel stuk prettiger zo. Blij mee!
Van wandelen kwam niet veel; het was vooral hijgen en puffen en voor Boaz verkoeling aan het water zoeken. Voor de rest zoveel mogelijk in de schaduw en Roland Garros kijken 🙂 …zelfs in de vroege ochtend in het arboretum was het al behoorlijk warm… en een fijne plek met nog schoon water waar de kleine man naar hartelust kon plonzen ♥ en ik languit kon bij de ronde zonnedauw… een slaapmutsjehet fluitekruid is uitgebloeid… in het bos was het redelijk te doen, veel koekoeksbloemen… en vingerhoedskruiden ook in de zomer zijn er boleten… Ik hoef niks en ik moet niks.
Hoef zelfs geen supermarkt binnen.
Hoe heerlijk en simpel kan het zijn.
Met een spannend boek buiten in de luie stoel, Roland Garros kijken en weer fijn met mijn kleine man op stap.
Wat een luxe…
Fijn weekend gewenst allemaal!

 

Zonnedauw en veenpluis

Het is en blijft maar zomers… en hoewel dit niet echt mijn weer is, maken we er wel wat van. Zo langzamerhand echter mag het van mij wel iets koeler.
En dan te bedenken dat het nog echt zomer moet gaan worden………….
Ook Boaz heeft moeite met deze warmte, dus we houden ons gemak en doen kalm aan. Te hard licht voor mij ook om te fotograferen.
Ik ben dus ietwat in de zomerstop-modus.
Vorige week bij de zonnedauw wezen kijken en hoopte ik op juffers en libellen.
De zonnedauw is niet zo mooi als voorgaande jaren, het is overal gortdroog en er waren weinig libellen/juffers. Die komen binnenkort vast nog wel.
De kleine zonnedauw blijft fotogeniek 🙂Op weg naar het veenpluis kwam ik toch een libel tegen…Heel veel veenpluis… zo mooi, die zachte hangende kussentjes… Boaz genoot wel van zijn zwempartij…… en het was opletten om niet de kikkertjes te vertrappen…Op de terugweg naar huis een stel jonge meerkoeten, altijd leuk om te zien!En nu duik ik weer gauw de schaduw in… 🙂
Fijne dag allemaal!

W/v

Mijn rijbewijs moest worden vernieuwd.
Zodoende ging ik gisterochtend op stap met zo’n enge strakke nietszeggende pasfoto waarop je je bijna een misdadiger waant. Op het gemeentehuis checkt de ambtenaar mijn gegevens en zegt: ‘Ik zie dat u weduwe bent. Dat betekent dat ik de vermelding ‘e/v’ (echtgenoot van) moet wijzigen in ‘w/v’ (weduwe van) of alleen uw meisjesnaam.’ Oeps, die zag ik niet aankomen. Ik moet even slikken en bliksemsnel nadenken. ‘Ik blijf ‘weduwe’ een vervelend woord vinden,’ zeg ik, ‘maar alleenstaand voel ik me ook niet en ik wil beslist niet mijn meisjesnaam gebruiken. Dus wordt het ‘w/v’, ik beschouw het maar als een soort van eretitel.’ De man kijkt me aan en glimlacht, hij snapt het. Fijn, zo’n echt mens achter de balie. Niks geen digitaal geneuzel en gedoe. Gewoon menselijk contact met iemand die de tijd neemt.
Een rondje met Boaz lopen werkt altijd goed om zulke dingen te laten bezinken. Het fluitekruid komt op. Er staat genoeg om wat te plukken en ik neem wat mee als cadeautje voor mezelf. Ik word altijd zo blij van een vaas vol fluitekruid…
En wat was het genieten van het fraaie zomerse weer vorige week… van zomaar een veertje op mijn tuintafel…… van madeliefjes en ereprijs… … van de boshyacintjes… … van lekker in het veld struinen met mijn kleine man…… speurend naar oranjetipjes op de pinksterbloemen, helaas geen oranjetipje te zien, maar dat komt nog wel! We gaan er weer een fijne dag van maken, de kleine man en ik! 🙂

Eindelijk lente

Ineens barst de natuur in volle glorie los, ongelooflijk hoe snel dan alles gaat! Overal een waas van groen en bloemen komen tevoorschijn.
Beetje in de tuin rommelen, buiten koffie drinken, zonder jas op stap, ramen en deuren open, wat een heerlijkheid!
En zo ontzettend leuk: broedende pimpelmezen in mijn nestkastje 🙂
Op stille zaterdag voor Pasen heerlijk met Boaz naar ons favoriete bos in Veenhuizen bos geweest…
Liggen in het gras tussen lente-moois 🙂Lente betekent bloesem en anemoontjes… Fijne zondag gewenst!

 

De futen

De akkers en weilanden liggen er nog kaal en ietwat triestig bij.
Hier en daar een groep scholeksters, een aalscholver en in het land een enkele kievit en wulp. De futen zijn weer op hun vaste stek voor hun baltsritueel.
Ze hebben jaar in jaar uit hun vaste plek tussen het riet langs de kant van het kanaal om te paren. De slootkanten langs het kanaal echter zijn nu kaal en leeg: het hoge riet is weggehaald. Gelukkig wordt in de provincie gewerkt aan een nieuwe aanpak voor bermbeheer om de teruggang van o.a. vlinders tegen te gaan. Dus maken de futen hun eigen rommelige plek op het water. Boeiend om te zien hoe takjes worden aangesleept en verlegd, een schouwspel op zich! Ze baltsen tussen de bedrijvigheid door, ik vind het telkens weer een unieke belevenis om dit mee te maken… Een fijne Pasen gewenst!