Tussen het blad

Graag kijk ik naar MasterChef Australië, met Boaz naast me op de bank en soms met mijn bord op schoot als ik laat eet. Met altijd het laatste hapje voor mijn kleine man 🙂
De uitzending van gisteren vond ik erg leuk: de deelnemers kregen een fotocamera om inspiratie in de natuur op te doen doen voor hun te maken gerechten. Wat een geweldige omgeving was er te zien!, volop inspiratie met prachtige foto’s.
‘Ga op je knieen zitten
wees nieuwsgierig
kijk onder richels
laat je inspireren door nieuwsgierigheid en door de prachtige natuur’ zei George Calumbaris.
En zo is het maar net.
Het zijn koude en grijze dagen, maar daardoor buiten niet minder mooi.
Bovendien zou ik onze dagelijkse wandelingen niet kunnen en willen missen.
De bomen verliezen nu in rap tempo hun blad.
Elk vleugje zon pikken we maar al te graag mee…
Boomstammen worden mooier en mooier…
Overal blad…
en dan kijk ik maar al te graag nieuwsgierig en op de knieën naar wat er verscholen ligt onder dat veelkleurige herfsttapijt…
wat niet alleen bij kijken blijft, maar ook bij horen… zoals zacht geritsel van een motvlinder die probeert de nog natte vleugels uit te slaan…
Er bloeit zelfs nog een dagkoekoeksbloem aan de rand van het bos
Het miezert, de buitenwereld oogt ietwat triestig en grauw.
Een mooie dag om straks weer naar het bos te gaan!

Advertenties

In het bos

Herfstbladeren
spelen
in de zon
en kriskras
door het bos

De toegang is gratis

We hebben er weer volop van kunnen genieten afgelopen week, de kleuren zijn een lust voor het oog… dus heerlijk aan de struin met mijn kleine man ♥ Ook de kleine man heeft het reuze naar zijn zin met al dat blad!
Fijne zondag gewenst!

 

Afgelast

De paddenstoelenexcursie in het bos was afgelast wegens gebrek aan paddenstoelen door de droogte. En het is inderdaad niet zo dik gezaaid met zwammen als vorig jaar, maar toch, als je goed kijkt en hier en daar wat ‘tuiniert’ is er genoeg te vinden onder het vele blad.
… en niet alleen onder het blad, maar ook op het blad 🙂met natuurlijk mijn o zo geweldige allereigenste boskabouter om me heen… ♥
Jas aan is niet nodig, een lekker warm vest is voldoende…
Het is echt genieten van de fraaie kleuren, in allerlei soorten en maten…
We trekken er dan ook maar dagelijks al te graag op uit!
Bekerzwammetjes gezien, zoooooo mooi…
… net als de parelstuifzwammen….
Het frummellipje ♥
Blad, overal blad… ik hou ervan!
vooral met druppels 🙂
En dat het druk is in het bos, geen wonder met dit heerlijke weer…
Tussen het vele blad witte puntjes: gezweizwammetjes op een afgebroken tak, één van mijn favoriete zwammen…
met op een andere tak schelpzwammetjes
Natuurlijk wel mijn kleine man goed in de gaten houden, op de uitkijk… 🙂

 

De pluimstaart

Regelmatig zie ik ze heen en weer schieten, de eekhoorns.
En nog niet eerder is het me gelukt om wat foto’s te maken.
De kiekjes zijn niet van beste kwaliteit, maar wat ontzettend leuk om dit zo mooie beestje te zien op zoek naar eikels, en wat zijn ze rap!!
En toen kreeg hij me in de gaten en dook ergens een boom in 🙂

Pastel

Tags

‘Ik droom van schilderen en dan schilder ik mijn droom.’
– Vincent Van Gogh

Manlief was vooral goed in tekenen met pastelkrijt. Zo ben ik heel blij met een aantal portretten door hem gemaakt van onze dochter, hier als kleuter van een jaar of vier. Hij kon heel treffend haar wezen raken: ingetogen en puur als ze is. En zo is ze nog steeds (waar ik niet dankbaar genoeg voor kan zijn…).
De doos pastelkrijt ligt nu bij mij in de kast: af en toe waag ik zelf een poging maar moeilijk dat het is. Toch vind ik het heerlijk om te doen en bovendien blijft het voor mij bijzonder om bezig te zijn met materiaal dat door zijn handen is gegaan.
Schilderen met de camera gaat mij echter beter af…

Een ochtend in pastelVliegend hondje 🙂
Ik had stilletjes gehoopt op vluchten ganzen, maar die komen ongetwijfeld nog!

Ochtendmist

Op een vroege ochtend in het donker rolde ik afgelopen week letterlijk de deur uit: ik griste in de gauwigheid nog even de flexilijn mee van Boaz omdat ik naderhand nog even met hem naar het tuincentrum wilde. Ik klapte de deur dicht en raakte verstrikt met mijn voet in de lijn. Zo kukelde ik in het donker de voortuin in, mijn cameraspullen her en der verspreid. Oeps, dat was even schrikken, want ‘nee, niet mijn gammele knie!’. Opgekrabbeld en weer naar binnen gegaan: een beste klodder arnica-creme erop. Geen denken aan dat ik binnen zou blijven, want het was eindelijk een ochtend van mist! Dus, hup, eruit en op stap! Boaz eveneens verschrikt: die lebberde me van alle kanten af…. ♥
Ik had geluk: het bleef bij een paar dagen spierpijn. Mazzelaar 🙂
En dat het mooi was, en stil en vooral heel sereen…
Prachtige schakeringen aan de hemel en was daar verrassend snel de zon…
En dan voelen deze dagen weer bijna als hoogzomer waarbij ik ’s avonds nog in mijn t-shirt een laatste rondje loop met de kleine man en het raam wijd open heb…

De mooiste maand

‘October is the opal month of the year.
It is the month of glory, of ripeness.

It is the picture-month.
– Henry Ward Beecher

We struinen best wat af op deze heerlijke najaarsdagen.
Het moet wel een beetje spannend en leuk blijven wat we gaan tegenkomen, vooral ook voor de kleine man die maar al te graag op verkenning uitgaat.
Gelukkig is er afwisseling genoeg rondom waar ik woon. Dat kan een ‘rondje in de buurt’ zijn of één van onze bossen of andere favoriete plekken.
Als ik Boaz zo druk bezig zie met zijn snuffelneus, kan ik alleen maar denken ‘wat hebben we het toch ontzettend goed samen, mijn asielsmurf en ik!’
Zo kwamen we afgelopen week op een open plek in het bos waar ik werd verrast door een groep prachtige grote zwammen. Alleszins de moeite waard om er een poos voor te gaan zitten! 🙂
Wat wel spijtig is, is dat mijn favoriete macro-lens het nu echt heeft begeven en is het behelpen met ander materiaal wat naast de beperking ook z’n charme heeft…
… waarmee ik me voel als een spelend kind in de zandbak… 🙂
Blije smurf in het bos 🙂
Bladeren worden mooier en mooier ♥
‘Herfst’ zou geen herfst zijn zonder vliegenzwammen…
En af en toe piepen we er ’s avonds nog even tussenuit om naar een fraaie zonsondergang te kijken…

Nemophilist

Voor iemand die niet zo van bos houdt, ben ik toch aardig op weg om een soort van nemophilist te worden 🙂

Zo wandelen we graag in het ‘Bos van de Toekomst’ in Veenhuizen, we komen er dan ook regelmatig. Het is een fijn bos, heerlijk rustig en ik kan er niet verdwalen 🙂
Een deel is aangelegd als herinneringsbos: geplante bomen als herdenking aan verschillende gelegenheden, met (naam)bordjes erbij. Indrukwekkend om daar langs te lopen. Op de één of andere manier heeft dit bos een heilzame uitwerking op mij, het voelt als een verstillende en heilzame pleisterplaats.

Een heidelibel, vrouwtje
En ook Boaz geniet volop… er valt voor hem genoeg te beleven en te ruiken.
Ons ‘pauzebankje’ aan de rand van het zo mooie Esmeer.

De heide aan de rand van het bos

Met soms een pootje in beeld 🙂


Veel padden, met hun zo mooie bijna barnsteen-kleurige ogen!

Een week of twee terug kwamen we de kudde schapen tegen om het gebied te begrazen… je zou het niet zeggen, maar het zijn er zo’n 200 schapen!

Inmiddels is het gras weer groen en bovendien met veel plantjes ogentroost
Stilletjes kondigt de herfst zich aan en raak ik eindelijk het oververhitte gevoel kwijt van de voor mij te hete en te lange zomer…
en wordt het weer paddenstoelentijd, heerlijk!
Op naar de herfst! 🙂