Nagenieten

Ergens in de afgelopen nacht werd ik wakker met ‘Lopen op het water‘ van Marco Borsato en Sita. Het bracht me terug naar gisteren. Naar de trouwdag van mijn dochter, van onze mooie dochter met haar geliefde Spanjaard.

Dansen op de sterren
Vier seizoenen in één nacht
Dit is één seconde
Los zijn van de zwaartekracht
Lopen op het water
Zonlicht zien voor dag en dauw
Vliegen zonder vleugels
Allemaal door jou.

Zwevend op vleugels kwamen ze aan bij het gemeentehuis: zij met haar blije en gulle lach, hij iets ingetogener door de spanning. Die zij doorbreekt met een: ‘Wat komen jullie hier doen? Komen jullie voor ons? Welkom, wat leuk!’

Het beeld van zes jaar geleden staat op mijn netvlies: er hing een grote roze wolk om haar heen toen ze aan kwam lopen terwijl vriendin I. en ik met onze honden langs de waterkant zaten. Ze liep niet, ze zweefde. Op haar eigenste blije wolk. Met een aureool van ‘Eeuwige Liefde’ om zich heen. Haar gelukzalige lach. Alles ademde Verliefdheid. Vol van ‘De Man’. Een beeld dat ik nooit zal vergeten. En dat me heel dierbaar is.

Ik ben aan het nagenieten van gisteren… van een sprankelend en stralend en heerlijk verliefd stel dat van hun ‘ja-woord’ echt een feestje heeft gemaakt! Zo helemaal in hun stijl: heel gewoon, heel gezellig, gewoon om heel bijzonder blij mee te zijn en om trots op te zijn! Een plaatje om te zien, die twee

Leuk overigens om te horen hoeveel paar schoenen er op de nominatie staan om teruggestuurd te worden 🙂

Gek is dat toch: ik heb me haar nooit kunnen voorstellen in een ‘echte’ trouwjurk en hoewel ze daar wel naar gekeken heeft, is dit zó in alles ons kind. Het oogt bedrieglijk eenvoudig, maar: zorgvuldig gekozen, smaakvol, oog voor detail. Gewoon zo heerlijk zichzelf. Ze heeft de smaak en eigenheid van haar vader. En dat ik daar trots op ben!DSC06430k

DSC06442k
Ik heb genoten.
En alles geabsorbeerd.
Van het stel.
Van hun puurheid.
Van hun aandacht voor elkaar.
En van hun oprechte aandacht voor hun gasten.
Van de ongedwongen sfeer, de gezelligheid.
Zij weten van elke dag een feestje te maken.
Ze genieten van elkaar.

En voor het raam waar de plechtigheid van het Ja-woord gebeurde, dartelde vrolijk de citroenvlinder heen en weer.
Ik voelde me iets minder alleen.
En bovenal heel blij!

Toch nog zomer

Je zult mij niet horen zeggen dat het een flutzomer is, maar dat is het natuurlijk eigenlijk best wel. De komende week is er een inhaalslag op komst: zomerse temperaturen! Dat wordt een tropische trouwdag voor dochterlief🙂

Van fotograferen kwam niet zoveel de afgelopen tijd. Toch nog een aantal ochtenden vroeg op pad geweest met de kleine man. Want dat is toch het fijnste begin van de dag: in stilte genieten van de rust en de natuur.

Het struinen op de hei is altijd weldadig…DSC05101
DSC05108
… net als het mooie avondlicht…DSC05227
DSC05256
Prachtige windveren aan de hemel…
DSC05342
De ‘dauwlibel’ ‘s ochtends vroeg in het veld was een cadeautje…DSC05456
DSC05501
Terwijl ik geniet van de schoonheid van de libel, houdt de kleine man nauwlettend de omgeving de gaten…
DSC05504
… want ik ben nog lang niet klaar met de libel…
DSC05534
Zucht… mooi he?!
DSC05464kb
En zo ziet het er dan uit in de vroege ochtend…
DSC05668
DSC05834

Heerlijk, die spinnenwebben! Ik freubel een beetje met een oud lensje en tussenringen, waardoor de draadjes van het web er ineens heel anders uitzien…
DSC05889k
Met het raam wijd open kijk ik nu naar buiten: ruisende bomen en schapenwolken aan de hemel. De buienradar belooft voor straks een ietwat natte en onstuimige wandeling.
En hoewel ik nog niet echt aan herfst toe ben, hoop ik op een weergaloos mooie Indian Summer…DSC05910
DSC06071

Fijne zondag gewenst!

Big spender

LY250816Niets is zo leuk dan een kaartje in de brievenbus te vinden waar ik blij van word… Zeker wanneer het gaat om de trouw-aankondiging van onze dochter! Zo helemaal in hun stijl: simpel en om vrolijk van te worden!

Het wordt een kleinschalig en ongetwijfeld een heel gezellig en feestelijk gebeuren.
Echt een dag om naar uit te kijken!

Dat roept ook het aloude vrouwenprobleem op van ‘wat trek ik aan die dag’ 🙂
Ik hou niet van winkelen, maar nu ontkom ik er niet aan. Voor een paar t-shirts en een spijkerbroek kan ik prima terecht in tweedehands zaken, voor deze gelegenheid echter wil ik dat niet. Bovendien: de eindelijk begeerde -15 kilo op de weegschaal mag ook wel een beetje beloond worden.
Dus bracht ik Boaz bij zijn grote vriend zodat ik op mijn gemak kon rondkijken.

In de ene zaak willen ze me in een legging hijsen, met of zonder rok, of een tuniek. Nee, voor mij geen legging! In een andere zaak willen ze me ‘gepast-naar-mijn-leeftijd’ kleden. Ik kan me niet heugen dat ik ooit zo snel uit een winkel ben gevlucht…

Er staat nog één kleine winkel op mijn lijstje, daar kocht ik in eerdere jaren nog wel eens iets origineels. Ik hou van eenvoud en aardse tinten, en ja, het mag zeker ‘anders-dan-anders’ zijn. Scandinavisch design vind ik erg mooi en zeer smaakvol, maar daar hangt een te fors prijskaartje aan voor mij.

Aanvankelijk kan ik niet iets vinden in het winkeltje naar mijn gading en geef ik het bijna op. Totdat ik op een paspop ‘De Broek’ zie die ik zoek: zo’n heerlijke one-size katoenen wijde broek, zandkleurig.
Helemaal goed! Natuurlijk moet er ook nog ‘iets’ op en na enige aarzeling van mijn kant kom ik toch uit op een heerlijke lange tuniek.
‘Ik vind het flodderspul-maar-het-staat-je-wel’, zou manlief zeggen.
En eerlijk is eerlijk, ik voel me best onzeker om dit in mijn eentje te doen.
Vanuit mijn ooghoek zie ik een mede-klant kijken en ik kijk haar aan.
Ze zegt: ‘Nou, u maakt daarmee wel een statement! Dit getuigt van lef hebben, het staat echt hartstikke goed!’
Klaar ben ik! Ik weet dicht bij mezelf te blijven en weet dat dit bij me past.
Ik voel me een Big Spender, maar dat mag voor deze bijzondere dag!

En dan stromen plots de tranen over mijn wangen. Tegenhouden heeft geen zin, ik laat het maar gebeuren. De aangeboden koffie ging er met smaak in🙂

In de spiegel kijkend zie ik mezelf ineens met andere ogen: jawel, dit ben ik.
Dit voelt prettig en helemaal goed, dit voelt als ‘ik’.
De outfit kost me de kop niet, wel het bijzondere halssieraad dat ik erbij kies.
(maar daarvoor is zegeltjes sparen altijd weer leuk🙂 )
Gemaakt door een hele creatieve dame die van afval de meest prachtige creaties weet te maken. Het geeft net even dat-wat-nodig-is aan alles. DSC04359b

Ik verheug me op deze dag en ik zie er tegelijkertijd ook wat tegenop.
Manlief was zeer verguld met het verliefde stel en oprecht blij met zijn schoonzoon. Ze konden het samen heel goed vinden, die momenten op mijn netvlies zijn me erg dierbaar.
Dochterlief en haar Spanjaard: ze zijn een goed koppel.
Ik ben blij en dankbaar voor deze twee mooie mensen en met hun geluk.

Ach… er komt op die dag vast wel een citroenvlinder voorbij, of een roodborstje…

De heidesmurf

De heide begint nu echt prachtig paars te kleuren, alle reden om daar weer eens heerlijk rond te struinen met de kleine man die daar zijn lol niet op kan! Hij sjeest van links naar rechts en andersom, druk baasje🙂DSC04371DSC04052 DSC04087 DSC04108DSC04388DSC04411Het is het weekend van de vlindertelling. In de straat hangen de vlinderstruiken vandaag eens niet vol dagpauwogen en distelvlinders. Op de hei kwam ik -eindelijk!- een fraai blauwtje tegen…DSC04429… die wilde wel even poseren🙂DSC04434Boaz vindt het dan reuze interessant om te kijken waar ik mee bezig ben. Als ik tegen hem zeg dat hij even moet wachten, gaat hij netjes naast me zitten zodat ik met aandacht kan kieken…DSC04436DSC04453Als ik klaar ben, zeg ik ‘toe maar, vent’ en dan neemt hij het er van…DSC04466 DSC04468Het is zo heerlijk om die ruimte even voor onszelf te hebben en niemand tegen te komen…DSC04475… en altijd is de kleine man alert…DSC04491 DSC04492Ook de zwammen komen tevoorschijn…DSC04494… en merk ik bij mezelf dat de fotokriebels ook weer in beweging komen…

Fijn weekend gewenst!

Wonderlijke wezentjes

‘Those who don’t believe in magic,
will never find it.
Lewis Carroll – Alice in Wonderland

De één noemt ze ‘aliëns’, de andere heeft het over ET, ik zie echter alleen maar prachtige wonderlijke magische wezentjes met hun fragiele lange lijfjes, bolle ogen en een groot bekkie. Hangend aan hun tengere pootjes, de vleugels zwaar van de dauw, wachtend tot ze kunnen vliegen.
DSC03444DSC03457bDSC03460 DSC03463DSC03472 DSC03903DSC03467kWanneer zo’n magisch wezentje voorzichtig op mijn uitgestoken vinger gaat zitten, voel ik me ontroerd en geraakt. Adembenemend mooi en zo dichtbij.
Ik voel me als een soort van ‘Alice in Wonderland’…

Saai is het nooit

… om met de kleine man vroeg op stap te gaan. De laatste dagen struinen we tegen kwart voor zes in het veld. Alles is dan nog zo weldadig stil. Eergisteren leek het aanvankelijk een mooie zonsopkomst te worden, maar al gauw verscheen een dikke laag bewolking die zorgde voor nevel en zachtheid over het veld… DSC03153kDSC03165Altijd alert!DSC03245Ik speur in het hoge gras naar icarusblauwtjes, helaas… niks… waar zijn ze toch dit jaar?DSC03259In het veld… waarbij Boaz aan de lijn gaat, want die stuitert een meter hoog bij het zien van de hazen🙂DSC03301 DSC03304 DSC03307Wat is de kleine man toch ‘Hond’ geworden… het valt me ineens op… DSC03545DSC03697Het belooft wederom een warme dag te worden, we doen kalm aan.
Fijne zondag gewenst, met een poot van Boaz!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 132 andere volgers