W/v

Mijn rijbewijs moest worden vernieuwd.
Zodoende ging ik gisterochtend op stap met zo’n enge strakke nietszeggende pasfoto waarop je je bijna een misdadiger waant. Op het gemeentehuis checkt de ambtenaar mijn gegevens en zegt: ‘Ik zie dat u weduwe bent. Dat betekent dat ik de vermelding ‘e/v’ (echtgenoot van) moet wijzigen in ‘w/v’ (weduwe van) of alleen uw meisjesnaam.’ Oeps, die zag ik niet aankomen. Ik moet even slikken en bliksemsnel nadenken. ‘Ik blijf ‘weduwe’ een vervelend woord vinden,’ zeg ik, ‘maar alleenstaand voel ik me ook niet en ik wil beslist niet mijn meisjesnaam gebruiken. Dus wordt het ‘w/v’, ik beschouw het maar als een soort van eretitel.’ De man kijkt me aan en glimlacht, hij snapt het. Fijn, zo’n echt mens achter de balie. Niks geen digitaal geneuzel en gedoe. Gewoon menselijk contact met iemand die de tijd neemt.
Een rondje met Boaz lopen werkt altijd goed om zulke dingen te laten bezinken. Het fluitekruid komt op. Er staat genoeg om wat te plukken en ik neem wat mee als cadeautje voor mezelf. Ik word altijd zo blij van een vaas vol fluitekruid…
En wat was het genieten van het fraaie zomerse weer vorige week… van zomaar een veertje op mijn tuintafel…… van madeliefjes en ereprijs… … van de boshyacintjes… … van lekker in het veld struinen met mijn kleine man…… speurend naar oranjetipjes op de pinksterbloemen, helaas geen oranjetipje te zien, maar dat komt nog wel! We gaan er weer een fijne dag van maken, de kleine man en ik! 🙂

Advertenties

Bloesem bloesem bloesem…

“A flower does not use words to announce its arrival to the world; it just blooms.”
― Matshona Dhliwayo

Waar je ook om je heenkijkt, overal bloesem!
Zoveel uitbundigheid, alsof de lente iets in te halen heeft.
Wat een heerlijke weelde…

Eindelijk lente

Ineens barst de natuur in volle glorie los, ongelooflijk hoe snel dan alles gaat! Overal een waas van groen en bloemen komen tevoorschijn.
Beetje in de tuin rommelen, buiten koffie drinken, zonder jas op stap, ramen en deuren open, wat een heerlijkheid!
En zo ontzettend leuk: broedende pimpelmezen in mijn nestkastje 🙂
Op stille zaterdag voor Pasen heerlijk met Boaz naar ons favoriete bos in Veenhuizen bos geweest…
Liggen in het gras tussen lente-moois 🙂Lente betekent bloesem en anemoontjes… Fijne zondag gewenst!

 

De futen

De akkers en weilanden liggen er nog kaal en ietwat triestig bij.
Hier en daar een groep scholeksters, een aalscholver en in het land een enkele kievit en wulp. De futen zijn weer op hun vaste stek voor hun baltsritueel.
Ze hebben jaar in jaar uit hun vaste plek tussen het riet langs de kant van het kanaal om te paren. De slootkanten langs het kanaal echter zijn nu kaal en leeg: het hoge riet is weggehaald. Gelukkig wordt in de provincie gewerkt aan een nieuwe aanpak voor bermbeheer om de teruggang van o.a. vlinders tegen te gaan. Dus maken de futen hun eigen rommelige plek op het water. Boeiend om te zien hoe takjes worden aangesleept en verlegd, een schouwspel op zich! Ze baltsen tussen de bedrijvigheid door, ik vind het telkens weer een unieke belevenis om dit mee te maken… Een fijne Pasen gewenst!

 

 

Mos

Eindelijk de gure kou voorbij! De sneeuwklokjes en krokussen hebben zo langzamerhand hun beste tijd gehad, het is wachten op een beetje échte lente. Het mos daarentegen is momenteel prachtig, vooral in de miezerregen. Het blijft één van mijn favoriete foto-onderwerpen… De futen zijn ook weer van de partij… zo leuk om ze weer te zien! En Boaz is op mollenjacht…

Lentekriebels

De dag begon met dikke mist toen ik vanochtend Boaz uitliet. Een voorbijkomend vriendelijk joch op de fiets waarschuwde me voor Code Geel 🙂 ‘En het is ook glad, mevrouw!’ ‘Doe jij ook ook maar voorzichtig dan’, zei ik. Hij fietste met een brede lach in rap tempo verder. Zoiets gewoons, ik vind het leuk. En liep met een glimlach verder met aan de lijn een stuiterend hondje vanwege loopse vriendinnen. Kijkend naar ragfijne spinragjes in ontluikend groen…Ik vind het heerlijk, zo’n vroege ochtendwandeling in een kleine wereld van dikke mist. We boften echter wel want later op de ochtend brak de zon door en werd het ronduit een heerlijke lente-ochtend! We hebben lekker gestruind 🙂 Afgelopen week had ik mijn oude zoomlens mee die ik bijna niet gebruik wegens kuren op de camera. Op de één of andere manier kan ik niet ontdekken waar het probleem zit, maar af en toe doet ie toch wat ik voor ogen heb… zoals dit experiment met bomen…
… en in zwart/wit… het resultaat bevalt me wel…Een aalscholver in winterkleed, prachtige kleuren!En wat mooi om weer eens de reeën te zien… Gisteren had ik een plezierig uitstapje met iemand die graag iets meer wilde weten over fotografie. Ik vind het altijd leuk om iets uit te leggen en samen aan de slag te gaan. Mijn opbrengst was niet zo groot, ik kwam thuis met een paar mosjes en een sneeuwklokje. En vanuit mijn ooghoek zag ik de eerste vlinder voorbij vliegen 🙂Op de terugweg naar huis de scholekster, ook die is weer terug, net als de kieviten… Het kriebels als vanouds nu de lente in zicht is…!