Heel Holland Zucht…

En ja, af en toe zucht ik dapper mee.
Want het is warm ja… best wel… HitteTot nu toe red ik het aardig: gewoon kalm aan. Achter mijn huis is een hoek waar nooit zon komt, daar is het prima uit te houden. Af en toe een zucht wind om de oren, voeten in een koud bad, flesje water, verse muntthee en een boek onder handbereik. Wat wil een mens nog meer… De ogen sukkelen regelmatig even dicht. Boaz wisselt tussen zonnebaden en schaduw. Ik hou hem goed in de gaten, uiteraard.
‘s Ochtends vroeg lopen we of in een heerlijk koel en schaduwrijk bos of gaan we naar de golfbaan en overdag doen we een piepklein plasrondje. Later in de avond maken we een langere wandeling, als de ergste hitte voorbij is.DSC00808 DSC00861In de koelkast staat een hele grote kom zelfgemaakte verse gazpacho: ik zag er wat tegenop om te maken, maar het is zo in elkaar geknutseld en erg lekker!DSC00927Voor Boaz en Olivier -die ik donderdag een paar uur mocht hebben- had ik hondenijsjes gemaakt, dat viel wel in de smaak bij de mannen:DSC00832 DSC00849En als het al te heet wordt, is daar altijd nog de ventilator…Hitte2Fijn weekend gewenst!

Nooit saai

Tags

,

Met mijn hond op stap is nooit saai.
Er valt altijd wel iets te zien of te beleven.
Zo rond een uur of half zeven gingen we vanochtend de deur uit. Boterham-appeltje mee voor onderweg en een flesje water. Want vaak duren de wandelingen toch wel iets langer dan gepland…
‘Rondje golfbaan’ in alle vroegte en stilte is heerlijk, het is een prachtig wandelterrein waar de honden los mogen met uitzondering natuurlijk van de greens. Als je al iemand tegenkomt, zijn het vaak dezelfde mensen met hun hond. Wel jammer dat de mountainbikers steeds vaker voorbij komen racen…
Ik was er nauwelijks of ik stond oog in oog met twee reeën: een reebok met zijn dame, schat ik in.
Dat was een bijzondere verrassing!
Natuurlijk schrokken ze van me: de reebok trok zich terug in hoge begroeiing en de andere schoot voor mijn voeten weg…
DSC00268Voor de zekerheid ben ik maar een stuk verderop gaan wandelen met een aangelijnde Boaz. Hij taalde er echter niet naar om terug te gaan om het spoor op te pikken. Hartstikke goed!

Bij één van de plassen aangekomen, kwam Boaz aan met een stokje die hij me uitdagend aanbod: ‘gooien vrouw!’DSC00368Het-Hondje-Dat-Niet-Van-Water-Hield blijkt inmiddels reuze veel lol in het water te hebben, hij is zoveel vrijer geworden. Een plezier om naar te kijken!DSC00366 DSC00374 DSC00394DSC00417Klavers in overvloed…DSC00276Net als de vergeet-me-nietjes langs de waterkant…DSC00310bVeel bruine zandoogjes gezien… de vlinders beginnen eindelijk te komen!DSC00429Dauw…DSC00481bDSC00489cMet een flink uitgerende Boaz besloot ik nog even langs de plek te gaan waar de orchissen bloeien. Het blijft een lust voor het oog… DSC08960De wateraardbei -een vaste plant uit de rozenfamilie- wordt mooier en mooier…
DSC00448Het is niet alleen boeiend om naar de orchissen te kijken, maar vooral ook om wat er nog niet bloeit: de geheimen van piepkleine knoppen aan stengels die de voorbode zijn van wat er nog aan schoonheid gaat komen.

Ik had het goed ingeschat: een enkeling staat al in bloei, de komende week zullen het er nog veel meer zijn.
Dit is de moeraswespenorchis, een wilde orchidee, wettelijk beschermd door de Flora- en faunawet.
Het is de mooiste orchidee die ik ooit gezien heb, klein en zo fijnzinnig…DSC00639 DSC00648En daarvoor moet ik zeker nog een keer terug…

De kleintjes

Jawel, mijn futenpaar heeft gezinsuitbreiding: drie kleintjes… zo leuk om te zien!DSC00003Het is dus wel een beetje proppen op de rug van mama…DSC00016DSC00031DSC00043Even goed vasthouden, kleintje… en wat een grote poten voor zo’n hummel…DSC00062DSC00068DSC00081De vis wordt op puppy-snaveltjes-maat aangeleverd…DSC00113De geelgors kijkt toe…DSC00166De zwemvliezen moeten even flink in de overdrive…DSC00178 DSC00185DSC00205Mooi he…?!

Fijn weekend gewenst!

De zeehonden

Gisteren ben ik met mijn zusje en haar man op stap geweest, we hebben er echt een leuk uitje van gemaakt door naar de Dollard in Noord Groningen te gaan: zeehonden kijken! Dit stond al een poos op mijn verlanglijstje en het voelde als een vakantiedag. Wandelend langs de dijk door de Breebaardpolder alleen al is als zielevoedsel: een uniek, prachtig en verstillend natuurgebied.

De Dollard is een uniek rustgebied voor de zeehonden. Om de rust van de zeehonden niet te verstoren is een speciale kijkwand geplaatst, die van medio april tot begin herfst blijft staan.  De jonge dieren leren in dit gebied jagen op vis en zwemmen.  Kijkwand(bron bovenstaande foto: internet)

Aan de wand is voldoende ruimte om te kijken en te genieten van het schouwspel van de zeehonden!DSC09895 Jong en oud…DSC09770DSC09790 DSC09793DSC09855DSC09864DSC09880DSC09902Steeds meer zeehonden komen vanaf zee naar de zandplaat…DSC09912DSC09920DSC09959DSC09954Ook aan watervogels geen gebrek, maar dat komt hopelijk een andere keer, want het is meer dan de moeite waard om terug te gaan…DSC09779Vandaag voel ik me enigszins overweldigd.
Het zijn van die ogenschijnlijk toevallige zomaar-dingetjes -zoals een praatje of die ene korte zin die ik lees- die een stroom aan gedachten en emoties voortbrengen.

Met Boaz aan mijn voeten luister ik naar het gegons van binnenkomende motoren vanwege de TT.
Het heeft een kalmerend effect op mij.
DSC08606
Ik ben alvast benieuwd of ik veel lawaai mee krijg van de komende TT-nacht…
Het stoort me niet -integendeel-: ik vind het wel wat hebben!

Ontmoeting

Ik had haar al een hele poos niet meer gezien met haar jonge onstuimige hond, de hond van haar man die vrij plotseling is overleden. Op mijn vraag hoe het met haar gaat vertelt ze me over haar gezondheid en herstelproces. En dat ze eigenlijk geen energie heeft en zich staande houdt, maar de hond heeft prioriteit: die moet uit. We praten over leven en dood. ‘Ach’, zegt ze, ‘ik ben niet levensmoe en zal er ook zelf geen einde aan maken, maar ik vind het ook niet erg om dood te gaan. Herken je dat?’

Voor een deel herken ik dat.
Ze is meer dan moe -vooral aan de ‘binnenkant’, ik zie het. Ze oogt zo breekbaar en broos met dat onmeetbare verdriet verborgen achter haar ogen. Het doet me zeer voor haar. We nemen afscheid en ik wandel verder met Boaz. Mijmerend over dit gesprek. Het heeft impact.
Ja, ook ik dacht regelmatig ‘als ik nu dood neer val, is het wel goed’.

Inmiddels sta ik er anders in.
Manlief heeft zijn leven ten volle geleefd, daar kan menig mens jaloers op zijn.
Ik wil nog wel een beetje avonturen.

‘Kom Boaz, tijd om te struinen’, zeg ik.
DSC09297Ik zie een geelband langsprietmot, het mannetje heeft voelsprieten tot wel vijf maal zijn lengte. Een nachtvlinder die overdag ook actief is. De ietwat felle lichtinval doet afbreuk aan de prachtige gouden kleuren van dit kleine vlindertje.DSC09279 Sint Jacobsvlinder:DSC08016De regenbui zorgt voor mooie pareltjes…DSC08643DSC09128k DSC09132kNa onze wandeling zoek ik de stilte en rust van het veld op en ga even kijken hoe het met mijn zwaluwen is…DSC09370 DSC09384k DSC09461Nog steeds tel ik de maanden, weken en dagen.
Eén jaar en drie maanden verder.

Carpe Diem… DSC08564

De orchissen

Tags

,

The Earth is like a child that knows poems. Rainer Maria Rilke

Daaraan moest ik denken toen ik naar de orchissen keek. Ze bloeien volop dit jaar in verschillende soorten. Het is net alsof er allemaal engeltjes aan de bloemsteel hangen…DSC08778 DSC08799 DSC08813 DSC08834 DSC08848 DSC08924Het is boeiend om nieuwe plekken te ontdekken, zo ook deze. En dan nog wel redelijk dicht bij. Er groeit zoveel moois, ik ga er zeker regelmatig komen. Voor Boaz is het er ook fijn wandelen. In de waterplas kan hij de pootjes verfrissen en eventueel wat drinken. En voor mij is het een heerlijke plek om aan de waterkant wat te mijmeren. Want daar hou ik zo van.

Toen ik langs de waterkant terugliep, zag ik iets roods glinsteren: jawel, zonnedauw! Niet veel en heel klein, maar o zo de moeite waard. Ik moest er wel natte voeten voor krijgen en wat schrammen op mijn armen want waar ze groeien is het lastig kiekjes maken. Ik had geen macrolens mee, maar wel tussenringen in mijn tas om op de 58 mm lens te schroeven. Dat geeft weer een heel ander karakteristiek beeld…DSC09048k DSC09052k DSC09059Langs de waterkant valt mijn oog op een magnifiek bloemetje… op een fotocollectief kwam dit moois voorbij, vandaar dat ik nu weet dat dit een wateraardbei is… zucht… zo mooi…DSC09000Een toekijker…DSC09008Het was een heerlijke dag, die vanochtend al begon met een prachtige wandeling in fijn gezelschap, met uiteraard mijn favoriete mannen Boaz en Olivier…DSC08989That’s me in mijn hondenoutfit en helemaal in mijn element… :-) :-)

Beetje jammer

Vanochtend wilde ik weer even bij de zonnedauw gaan kijken. Vorige week was er nog niet zo heel veel te zien, een paar hele kleine plantjes. En vanochtend helaas niks meer… het landschap op mijn wandelstek wordt overhoop gehaald, met als gevolg dat alle zonnedauw is plat gereden… zo jammer… DSC07024kDSC07000Het pijpestrootje…DSC07079Afgelopen woensdag is Boaz een nacht wezen logeren bij de opvang. Op de terugreis besloot ik een tussenstop te maken bij het Zuidlaardermeer. Komt er ineens een jonge visdief naast me zitten, op een paar meter afstand. Hij is nog niet zo behendig met vliegen zag ik, het was aandoenlijk om te zien…DSC07627DSC07631 DSC07642De nijlganzen met hun kuikens: leuke ruige ragebolletjes!DSC07694 DSC07703 DSC07731 DSC07735 DSC07740Een Icarusblauwtje op de kamille…DSC07807Het was warm vrijdag, dus heel vroeg opgestaan om een rondje plas te doen, met Olivier uiteraard… :-)DSC08051En nu de stofzuiger maar es tevoorschijn halen…

Fijne zondag gewenst!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 106 andere volgers