Zondagochtend

We hadden er zin in gisterochtend: bij het krieken van de dag wandelen.
Met Olivier en zijn vrouwtje.
Wij kunnen dat samen heel goed, het voelt altijd weer heel bijzonder om te wandelen in die stilte die alleen in de vroege ochtend vroeg zo uniek is.
De wekker gezet op 05.00 uur, want ik moet wel eerst een bak koffie :-)
Nevel hing over het land.
Het was sprookjesachtig, intens en eigenlijk niet in woorden te vatten.
Wat mij betreft had dit uren mogen duren, ik kreeg er geen genoeg van.
Een ochtend die ik me altijd zal blijven herinneren, zo weergaloos mooi…
DSC04491k
Hoe deze boom heet, weet ik niet.
Ragfijne rose bloesem, het lijkt wel één van de mooiste kantsoorten…
DSC04503
Het zonlicht was overweldigend
DSC04507
Boaz en Olivier: het mij zo dierbare Gouden Duo…
DSC04539k
De sfeer was werkelijk adembenemend…
DSC04541
DSC04551
DSC04578
Ook vanochtend was ik vroeg met Boaz, maar het kon niet het licht van gisteren evenaren. De hitte van later op de dag was al vroeg voelbaar. Desalniettemin hebben we met volle teugen genoten!
DSC04664
DSC04718
DSC04757
Een poosje mijmeren aan de rand van de vijver…
DSC04703k
De blik van Boaz doet me vermoeden dat er een eekhoorn in de boom is geweest. Ik ken die blik inmiddels als geen ander!
DSC04775
En wat ben ik blij en dankbaar met die kleine kabouter die blijft verbazen en ontroeren… het herstel van zijn vertrouwen in mensen groeit in kleine stappen. We hebben nog best aan het één en ander te werken, maar o wat is het een ander hondje geworden in ruim een jaar tijd!
DSC04770

Soldaatje op avontuur

Boaz had dikke pret: ongetwijfeld zat er iets van een konijn in de struiken, want hij had het héél druk met heen-en-weer-sjezen! DSC03304Hij kan zo heerlijk ronddansen en huppelen, zo leuk om naar te kijken! En nee, hij vangt nooit iets… hij piekert er niet over om ver bij mij vandaan te gaan.

Terwijl Boaz het druk had met zijn knijn, zag ik een vrijgezellig soldaatje aan een grasspriet bungelen…DSC03705DSC03723DSC03724 DSC03748DSC03751DSC03759DSC03771DSC03801DSC03831Ik hoefde maar even te roepen of daar kwam een Heel Voldaan Hondje aan…DSC03847… uitermate tevreden …DSC03585 DSC03823De knapperd is alweer vijf jaar, zag ik in zijn paspoort!

Kom terug

‘Het heeft nu wel lang genoeg geduurd met dat dood-zijn van jou,’ zeg ik af en toe hardop tegen manlief. ‘Het wordt tijd dat je weer terug komt, zodat ik mijn dingen weer kan delen.’ Want dat is wat ik nog steeds moeilijk vind: niet meer de dingen kunnen delen. Het teruggeworpen worden op mezelf wanneer het niet zo goed uit komt, wanneer er lastige vragen door mijn kop spoken.
Dat zo onomkeerbare en absolute nooit-meer is op zulke momenten bijna onverdraaglijk. Bijna.

Kom terug TTZo werkt het echter niet… en ik red me prima.
Want ik ben best een grote meid :-)
De knie doet het redelijk, al blijft doseren en goed bewegen een punt van aandacht. Ach… elke dag is er volop moois te zien als ik op stap ben met Boaz:
DSC02016DSC02029 DSC02039DSC02465DSC02519 DSC02563DSC02449Mijn Juda en Izzy-plek is eindelijk weer bereikbaar… het stroompje dat rechts liep (net niet in beeld) is eindelijk gedicht. Nu kan ik weer in mijn geliefd mijmerhoekje zitten en als ik geluk heb, zie ik de reeën in het veld.DSC01640DSC02692Boaz wijdt de plek geheel op zijn manier en vol overgave in:DSC02698Die smurf weet altijd weer een brede lach op mijn gezicht te toveren… heerlijk!

De parnassia

Tags

De parnassia: ik had ooit wel eens van deze zo bijzondere bloem gehoord, maar nog nooit gezien. Hij stond hoog op mijn verlanglijstje. Ik wist waar ze zouden gaan bloeien en ik was al een paar keer wezen kijken, maar nog niets te zien.

In plaats van een rondje-uit-in-de-buurt met Boaz besloot ik weer es een kijkje te nemen in dit kleine stukje natuurgebied. En jawel, tot mijn verrukking ontdekte ik één bloem… er zullen hopelijk nog veel volgen de komende tijd!
Op wildebloemen is te lezen wat er zo buitengewoon is aan deze bloem, met prachtige foto’s.

Een veertje aan het hoge verdorde gras…DSC01568De orchissen zijn zo langzaam aan uitgebloeid, de moeraswespenorchis echter bloeit nog volop:DSC01670DSC01585bDSC01596

De parnassia:DSC01819DSC01602bDSC01605bDSC01631DSC01612DSC01773DSC01805Wat voel ik me dan rijk en tegelijkertijd ontroerd bij het zien van zoveel schoonheid…

 

 

Heel Holland Zucht…

En ja, af en toe zucht ik dapper mee.
Want het is warm ja… best wel… HitteTot nu toe red ik het aardig: gewoon kalm aan. Achter mijn huis is een hoek waar nooit zon komt, daar is het prima uit te houden. Af en toe een zucht wind om de oren, voeten in een koud bad, flesje water, verse muntthee en een boek onder handbereik. Wat wil een mens nog meer… De ogen sukkelen regelmatig even dicht. Boaz wisselt tussen zonnebaden en schaduw. Ik hou hem goed in de gaten, uiteraard.
‘s Ochtends vroeg lopen we of in een heerlijk koel en schaduwrijk bos of gaan we naar de golfbaan en overdag doen we een piepklein plasrondje. Later in de avond maken we een langere wandeling, als de ergste hitte voorbij is.DSC00808 DSC00861In de koelkast staat een hele grote kom zelfgemaakte verse gazpacho: ik zag er wat tegenop om te maken, maar het is zo in elkaar geknutseld en erg lekker!DSC00927Voor Boaz en Olivier -die ik donderdag een paar uur mocht hebben- had ik hondenijsjes gemaakt, dat viel wel in de smaak bij de mannen:DSC00832 DSC00849En als het al te heet wordt, is daar altijd nog de ventilator…Hitte2Fijn weekend gewenst!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 107 andere volgers