Wachten

“Autumn…the year’s last, loveliest smile.”
― William Cullen Bryant

Knisperende dorre bladeren onder mijn voeten: de herfst komt er nu echt aan.
Het is wachten op fraaie herfsttinten van goud, donkerrood, brons: ik kijk er naar uit. Ik wil weer liggen in het gras, de aardse geuren van zwammen in de grond opsnuiven, de amethystzwam tevoorschijn zien komen.
Op de laatste hete ochtend vorige week maakten we een heerlijke wandeling langs de achterkant van het Balloërveld. Wat is dat toch een fijne plek!
dsc08620dsc08741

dsc08749

Weerkaatsing van de zon in het monument gemaakt door Bastiaan de Groot
dsc08734

Lief snoetje…
dsc08765

Een paardenbloempluis…
dsc08945

Gisterochtend was het heerlijk zacht licht op de hei, hoogste tijd voor een heuse fotosessie van de kleine man🙂
dsc09227

dsc09244

Zijn ontbijt stop ik altijd in mijn broekzak, Boaz weet zijn neus heel goed te gebruiken 🙂 Zo scharrelt hij zijn maaltijd bij elkaar…
dsc09278

dsc09281

De hei begint stilletjes aan haar kleur te verliezen…
dsc09299
Dochterlief heeft hier best nog wat spullen en troepjes liggen. Vorige week heb ik weer eens wat dingen opgeruimd. Ik ontdekte twee in aluminiumfolie verpakte bollen. Ik maakte ze nieuwsgierig open. Het waren twee geodes die ze lang geleden van haar vader heeft gekregen. Een geode is een bol die aan de binnenkant begroeid is met kristallen. De ene geode was verpulverd, maar de andere geode had iets heel moois in zich… Ze gaat er vast blij mee zijn als dit naar haar teruggaat. Tot die tijd echter geniet ik van dit cadeautje… ‘a present from heaven’ 💜
dsc09116

Ouverture

Van septembers geel houd ik,
Morgens van bedauwde rag,
Peinzende dagen vol rust,
Roekgetier en koperen blad,
Schoven op het stoppelland –
Meer dan teugelloze lente
Past het najaar bij mijn ziel.

Alexander Smith

De zinderende en bijna ondraaglijke hitte vind ik slopend.
Ook de kleine man heeft niet veel te koop.
De ochtenden daarentegen… die ochtenden mogen wat mij betreft wel een eeuwigheid duren.
Nou ja, bijna dan…
dsc08367

dsc08376

dsc08409dsc08451

dsc08454

dsc08461

dsc08483

dsc08514

dsc08520

Dat pootje…

Blije Boaz 🙂
dsc08097

Zoekend naar glinsterende vleugels…
dsc08300k

Dat pootje om de druppels weg te vegen, zo aandoenlijk om naar te kijken…
dsc08265k

En o wonder, vorige week zag ik eindelijk een salamander zonnend op één van de paaltjes!
DSC06801

DSC06801b

Met als toegift nog een koolwitje…
DSC06809

En morgen maar weer vroeg op stap met deze tropische temperaturen!

De parnassia

De parnassia: voor mij één van de mooiste bloemen, fragiel, lieflijk en wondermooi. Ik durf die schoonheid zelfs ‘chic’ te noemen. In het Lauwersmeergebied vindt je ze veel, maar ook hier in de buurt bloeien ze. Meestal ga ik in het weekend ’s ochtends na de wandeling met Boaz even kijken bij de parnassia en de zonnedauw. Gewoon omdat het zo’n heerlijke plek is en omdat ik nooit uitgekeken raak op zowel de zonnedauw als de parnassia.

Het is best een lastig bloempje om te fotograferen – want ‘wit’- en dan is het wachten op een bewolkte dag met zacht licht. Inmiddels heb ik een heuse verzameling ‘parnassia-kiekjes’… ik vind het interessant om ze in verschillende stadia te volgen:dsc04859b

dsc06270

dsc06306

Ze zijn inmiddels bijna uitgebloeid en eigenlijk vind ik ze dan nog mooier…dsc04851
dsc06296

dsc04867
Fijne dag gewenst!

Zwoel

Het is ook vandaag weer behoorlijk warm, en de avonden zijn zwoel. Overigens wel aangenaam om dan nog een poos buiten te zitten en de sterrenhemel te zien groeien.

Het is niet alleen zwoel weer, ik heb ook een zwoel hondje.
Want de buurtdames F&L zijn hartstikke loops, hartstikke zwoel dus.
Sommige kwartjes vallen ietwat laat bij de kleine man, maar dit kwartje is inmiddels geland daar waar het moet zijn 🙂 Liefst moet er de hele dag gewandeld worden langs elke grasspriet waar de dames hun geurtjes hebben achtergelaten. Soms zeg ik ‘nu even doorlopen, vent’, waarop hij zich in het gras stort. Elke grasspriet is ineens alle moeite waard en verandert het zo meegaand kereltje in een blok beton… zie dat maar eens mee te krijgen. Wat me wel lukt hoor. Tuurlijk wel.

Het is meer dan weldadig, die ochtendkoelte…
dsc07502

dsc07522

dsc07551

dsc07608

De kleine man is de natte pootjes soms wel wat beu…
dsc07744

Zittend tussen de spinnenwebben bij zonsopkomst… het is zoiets als Nirwana voor mij…
dsc07840

dsc07841

dsc07842

dsc07785
Het is kletsnat voldaan thuiskomen na zo’n heerlijke vroege ochtend!

Pieperig mannetje

To see the Summer Sky
Is Poetry, though never in a Book it lie –
True Poems flee –
~Emily Dickinson, c.1879

Gisterochtend werd ik tegen vijven wakker van de kleine man. Hij tikte me voorzichtig piepend aan met zijn pootje en een dringende blik. Dat kon niet anders betekenen dan ‘Ik moet echt héél nodig naar buiten, vrouw’. Dus hup, uit bed, shirt en broek aan en op mijn hippe rose Crocs deden we snel een rondje ‘achterom’. Hij spoot leeg. Met een duidelijk opgelucht smoeltje en staartje omhoog huppelde hij weer huiswaarts. Ik besloot er lekker vroeg op uit te gaan. Kop koffie erin en er vandoor. Het beloofde wederom een fraaie dag te worden. Zo maakte ik van de vroege nood van de smurf een deugd om de zon te zien opkomen op deze laatste augustusdag van dit jaar. We reden naar het mooie Balloërveld.

De koelte van de vroege ochtend vind ik in deze nazomerdagen zo fijn! Alles wordt zachter in deze dagen, over het veld hing een sluier van nevel.DSC07007
DSC07032
DSC07054DSC07126
DSC07130
En dat het weergaloos mooi was… en stil, weldadig stil…
DSC07159
DSC07167
De nevel trok gauw op, jammer eigenlijk want ik hou van nevel…
DSC07174
DSC07214
DSC07232
Mijn mannetje…
DSC07246
De dag had niet beter kunnen beginnen…
DSC07193
DSC07262k
Weer thuis kookte ik voor de kleine man macaroni met kip, wat er met smaak inging. Daarna gedoucht om vervolgens op bezoek te gaan bij een dierbare vriendin. Zodra we bij de flat zijn aangekomen weet de kleine man precies wat de bedoeling is. De lift vindt hij totaal niet eng. ‘Staartje binnen boord’, zeg ik dan altijd tegen hem 🙂. We hebben altijd gespreksstof genoeg, de waardevolle ochtend vloog om.
En dat het genieten was!

De kleine man is inmiddels weer opgeknapt.
Fijne dag gewenst!

Nagenieten

Ergens in de afgelopen nacht werd ik wakker met ‘Lopen op het water‘ van Marco Borsato en Sita. Het bracht me terug naar gisteren. Naar de trouwdag van mijn dochter, van onze mooie dochter met haar geliefde Spanjaard.

Dansen op de sterren
Vier seizoenen in één nacht
Dit is één seconde
Los zijn van de zwaartekracht
Lopen op het water
Zonlicht zien voor dag en dauw
Vliegen zonder vleugels
Allemaal door jou.

Zwevend op vleugels kwamen ze aan bij het gemeentehuis: zij met haar blije en gulle lach, hij iets ingetogener door de spanning. Die zij doorbreekt met een: ‘Wat komen jullie hier doen? Komen jullie voor ons? Welkom, wat leuk!’

Het beeld van zes jaar geleden staat op mijn netvlies: er hing een grote roze wolk om haar heen toen ze aan kwam lopen terwijl vriendin I. en ik met onze honden langs de waterkant zaten. Ze liep niet, ze zweefde. Op haar eigenste blije wolk. Met een aureool van ‘Eeuwige Liefde’ om zich heen. Haar gelukzalige lach. Alles ademde Verliefdheid. Vol van ‘De Man’. Een beeld dat ik nooit zal vergeten. En dat me heel dierbaar is.

Ik ben aan het nagenieten van gisteren… van een sprankelend en stralend en heerlijk verliefd stel dat van hun ‘ja-woord’ echt een feestje heeft gemaakt! Zo helemaal in hun stijl: heel gewoon, heel gezellig, gewoon om heel bijzonder blij mee te zijn en om trots op te zijn! Een plaatje om te zien, die twee

Leuk overigens om te horen hoeveel paar schoenen er op de nominatie staan om teruggestuurd te worden 🙂

Gek is dat toch: ik heb me haar nooit kunnen voorstellen in een ‘echte’ trouwjurk en hoewel ze daar wel naar gekeken heeft, is dit zó in alles ons kind. Het oogt bedrieglijk eenvoudig, maar: zorgvuldig gekozen, smaakvol, oog voor detail. Gewoon zo heerlijk zichzelf. Ze heeft de smaak en eigenheid van haar vader. En dat ik daar trots op ben!DSC06430k

DSC06442k
Ik heb genoten.
En alles geabsorbeerd.
Van het stel.
Van hun puurheid.
Van hun aandacht voor elkaar.
En van hun oprechte aandacht voor hun gasten.
Van de ongedwongen sfeer, de gezelligheid.
Zij weten van elke dag een feestje te maken.
Ze genieten van elkaar.

En voor het raam waar de plechtigheid van het Ja-woord gebeurde, dartelde vrolijk de citroenvlinder heen en weer.
Ik voelde me iets minder alleen.
En bovenal heel blij!