Heldinne’s reis: #schrijftop2000

Mijn liedje voor Lola

24 maart 1985
Een keizersnee: de baby lag in stuitligging, intuïtief wist ik al lang dat ze via de keizersnee ter wereld zou komen.
Nooit zal ik die zondagochtend vergeten toen ik wakker werd gemaakt met de woorden van de verpleegkundige: ‘word eens wakker, ik kom uw dochter brengen!’ Ik kon niks anders uitbrengen dan ‘wat is ze mooi…’ Dat was ze en dat is ze: het mooiste meisje van de wereld.
Een prachtig meisje met een zacht rond gaaf bolletje met grote heldere kijkers werd in mijn armen gelegd.
Die babygeur die met niets te vergelijken is, soms ruik ik het weer even.
Ik mocht haar heerlijk bij me houden, zolang als ik wilde.
Dat was dus héél lang, totdat ik weer in slaap sukkelde vanwege de narcose.
Rostropovich klonk met hemelse cellomuziek door mijn ziekenhuisradio.
Overweldigend.