Het is nu ruim 3,5 weken geleden dat ze is geopereerd aan haar knie. Ze herstelt goed, mijn Izzebizz: ze is weer vrolijk, vreet mijn restje pasta op wat nog op het fornuis stond *eigen schuld*, heeft een grote bek tegen de buurtkatten en trekt af en toe een sprintje in de tuin. ‘Voorzichtig!!’ brul ik er voor de zekerheid bij, maar dat is tegen dovemansoren gericht. Af en toe moet ze thuisblijven, zodat Juda een lekkere wandeling kan maken. Vindt ‘ie super, helemaal alleen met de vrouw op stap. Schuddekontend hobbelt ‘ie parmantig mee. Staart omhoog, trotse blik en lekker sjouwen!
En als we dan thuiskomen, staat ze al ongeduldig en kwispelend te wachten:

Ze doet het goed, echt hartstikke goed.
Uitlaten aan de riem is (tot nu toe) geen probleem, en als het niet te hard regent gaan we lekker een poosje zitten in het land zodat ze wat kan graven. Ook onder een luid en duidelijk ‘Kalm aan, voorzichtig!’
Nog maar 4,5 weken aan de riem, de helft zit er bijna op.
Heerlijk om haar weer zo blij te zien!