Ik deed het al even, maar officieel mag Izzy nu sinds haar knie-operatie weer los! De controlefoto liet zien dat alles mooi aan elkaar groeit, dat was een heel goed bericht. Ik blijf best nog voorzichtig, maar het is heerlijk om weer met beide honden naar het bos te gaan. Afgelopen zondag was een prima moment: want vaderdag —> de joggende, hardlopende, mountainbikende en wielrennende papa’s hadden ongetwijfeld bed-arrest met thee, jus, croissantjes, cadeautjes en wat dies meer zij. Het was bijzonder aangenaam om ’s morgens vroeg in alle rust te kunnen lopen. En dat was precies waar ik op hoopte, want zo kon ik Izzy des te beter in de gaten houden en terugroepen als ik het nodig vond. Want in het bos jaagt ze maar al te graag op konijnen en een stoere hond gaat ze ook niet uit de weg…
Ze stiefelt er weer aardig op los!
De smalle beerputachtichige stinkende prutsloten hebben een onweerstaanbare aantrekkingskracht…
Stok = pauze volgens Juda:
En ik genoot nog even van de fraaie juffer…

Advertenties