Juda en Izzy zijn uit logeren. De eerste dagen vond ik het heerlijk; ik heb een moeilijk half jaar gehad met veel zorgen, pech en stress waarbij de combinatie honden-werk-mantelzorg me moeilijk en zwaar viel. Alles in mijn eentje moeten doen is dan best pittig. Hét Uitje naar Amsterdam was zeer welkom, en ook de beslissing om mijn honden een week bij Gea te brengen was goed. Maar nu is het welletjes. Ik mis ze. Het is stil in huis. Geen haren die om mijn oren wapperen en geen zand van Juda. Geen blaf van Izzy die vindt dat het tijd is om uit te gaan. Geen gebrom van Juda. Geen Juda met zijn lekke bal.
Maandag ga ik ze halen.
’t Is goed geweest, maar nu wil ik weer met ze op sjouw.
Ik wil ze bij me hebben.
Pas dan ben ik compleet.
Zoiets.

“Landen” valt nog steeds niet mee…
En eigenlijk wil ik dat ook nog niet…
Nog even vasthouden, de herinnering laten beklijven.
Op weg naar een plek in mijn ziel.

‘Alexandra Leaving’: