Tags

Ik moet altijd wel een keer halverwege de wandeling plassen van de kantoorkoffie en -thee en water. Ik doe dus aan ‘wildplassen’. Want die keren dat ik denk ‘ik red het wel tot thuis’ betekent meestal dat ik het net niet red… Inmiddels heb ik zo mijn eigen plekjes šŸ™‚ want ik doe het toch wel graag zo onopvallend mogelijk. Het leuke van laag-bij-de-grond zijn is dat je oog ineens heel andere dingen ziet. De zwammen vallen van 1.64 hoogte ook wel op, maar juist die hele kleintjes die nog groot moeten groeien worden vaak over het hoofd gezien. Ook omdat ze zo verscholen zitten onder gebladerte. Wat wildplassen al niet oplevert….: