Wonderlijk toch hoe ineens alle sneeuw weg is. Gisteren zag ik tot mijn verbazing een kievit in de sneeuw zitten! Ik meende tijdens onze wandeling al het kievit-geluid te horen en vond het wel bijzonder. Ik had het dus goed gehoord. Vanmorgen dacht ik de gladheid te ontlopen; het was per slot van rekening al een uur of tien toen we voor onze wandeling op stap gingen. Juist vanwege de gladheid waren we laat. Amper bij de plas de auto uit of daar ging het al mis: Izzy maakte op het toch nog ijzige pad een lelijke uitglijer met haar geopereerde poot. Mank, poot niet durven neerzetten, op 3 poten lopen. Ik had de schrik flink in het lijf. ‘Niet nog een keer poot-ellende alsjeblieft!’, smeekte ik heel hard in mezelf. Haar poot gemasseerd en voorzichtig op het gras neergezet, even kijken hoe het ging. Gelukkig, ze kwam weer op gang. Voor de zekerheid hebben we de ronde kort gehouden, de glibberpaden gemeden en kreeg ze een verbod om haar neus achterna te gaan. Vanmiddag hebben we de schade ingehaald. Geen ijzig gedoe meer en lekker lopen. Zelfs nog een klein straaltje zon, wat de wereld voor een moment in goud veranderde:DSC07998DSC08003DSC08046Bij dit soort taferelen sta ik in de wachtstand…DSC08035DSC08030Met Izzy gaat gaat het goed en Juda is inmiddels weer schoon!

Advertenties