Tags

,

Het lukt me tot nu toe redelijk goed om een bepaald dagritme aan te houden: op tijd opstaan, beetje aanrommelen met koffie en een boterham om daarna de viervoeters uit te laten. Mijn energie goed verdelen over de dag vind ik nog wat moeilijk, maar dat zal voor veel mensen gelden: de ene dag vraagt per slot van rekening meer dan de andere. Vanwege het heerlijke weer gingen we naar onze wandelstek, waar het al snel te warm was in een fleeceshirt. Mijn been gaat nog niet zo lekker *mompelt iets over leeftijd en gebreken*, een stevige wandeling maken lukt niet echt dus ze moeten het doen met wat er is: een beetje pierewaaien in het bos en langs de waterkant. Er was nog niemand zo rond kwart over acht. De stilte werd alleen doorbroken door het ‘ge-koekoek’, een echt lentegeluid zo in de vroege ochtend. Bij thuiskomst zag ik dat hoe de Japanse dwergkwee hier en daar verlicht werd door het nog redelijk zachte zonlicht:DSC01619DSC01638aDSC01643De bloemblaadjes zijn eetbaar en in het najaar kun je de geurende vruchten plukken die heel geschikt zijn om te verwerken tot sap en jam.

En plotseling barsten de krentenbomen uit hun voegen: een schitterend gezicht!DSC01722DSC01759 DSC01760Izzy eet graag de kleine zwarte bessen van de krentenboom. Ze weet precies wanneer ze rijp genoeg zijn om gegeten te kunnen worden. Een typisch voorbeeld van het instinct van een (buitenlandse) hond. De braamstruik die ik ooit in mijn achtertuintje had, heb ik ongetwijfeld aan haar te danken…. ik ben er niet rouwig om dat ik die struik eindelijk heb kunnen uitroeien 🙂

Advertenties