Ik heb geen abonnement op krant of tijdschrift en koop ze ook zelden. Er ligt nog een hele stapel boeken te lezen en het nieuws is overal te horen en terug te lezen. De enige uitzondering maak ik voor het magazine Flow: dat is mijn cadeautje zo eens in de zes weken. Heerlijke retro-plaatjes en leuke artikelen. Trouw doe ik daarvoor wekelijks 1,20€ in mijn potje. Dan is het niet zo’n aanslag op mijn budget.
Het eerste artikel van het nieuwste nummer heet ‘Zie alles voor het eerst.’
Mooi gevonden; het spreekt me aan en ik herken er veel in.
Citaat: ‘We zijn een vat van kennis en gedachten, en zijn het verleerd om met de ogen van een kind te kijken.’
Hoe vaak zie ik niet dezelfde dingen als we zo op onze wandelstekken lopen.
En de bewegingen bijvoorbeeld van mijn hond, ik voel ze al aan voordat ze gaan gebeuren.

Afgelopen zaterdag had ik bar weinig zin om uitgebreid met de Bommel op stap te gaan. Ik had een knap beroerde nacht achter de rug en wou alleen maar op de bank liggen… maar daar houden Bommels geen rekening mee. Gelukkig maar. Eenmaal op sjouw ging het wel, en ik hield mezelf de worst voor van ‘met een uurtje zijn we wel weer thuis’.
En zoals te doen gebruikelijk lopen dingen natuurlijk Altijd Anders 😉
De Bommel ontdekte een boom en begon zijn Bommelding te doen.
Met een diepe zucht en snakkend naar een grote mok pittige dampende koffie besloot ik dat hij even zijn ding mocht doen.
Echt heel even maar.
Niet zolang totdat ik wortel zou schieten.
Echt niet.
Het draaide erop uit dat ik ineens zag hoeveel plezier Juda had, hoe blij hij was en hoe geweldig hij het vond om die boom uit te graven 🙂
Alsof ik met nieuwe ogen naar mijn hond keek.
Ik haalde mijn plastic ‘tapijtje’ uit de tas en ben gaan zitten.
Ik had mezelf én Juda geen mooier cadeautje kunnen geven.
Mijn hoofd werd leger en leger, mijn barstende hoofdpijn verdween als sneeuw voor de zon.DSC06926 DSC06927 DSC06933 DSC06952 DSC06969 DSC06959Klein geluk zit echt in alledaagse dingenDSC04236DSC06229kDSC06294kDSC06311kDSC06497Met een leeg hoofd en onbevangen blik kijken: de moeite waard…