Vanmorgen er een paar uurtjes tussenuit gepiept. Soms moet dat even om het hoofd leeg te maken en het wat zware hart te verlichten. De stilte opgezocht, want niets is mooier dan de stilte. En de natuur. Zeker als er zoiets moois ineens bijna voor mijn neus staat…. heel even naar me kijkend om vervolgens verder te gaan:DSC01582k DSC01583 DSC01592Het werd de hoogste tijd om weer eens bij ‘mijn’ ooievaars langs te gaan. Deze zijn ongeringd. Jammer genoeg mag er niet meer geparkeerd worden in het dorp van dit nest, toch stout geweest en even stil blijven staan (het autoraam is nl. een ideaal statief voor zulke gelegenheden…): DSC01549k DSC01553k DSC01571kRedelijk vlakbij is nog een ooievaarsnest; ik besloot om daar ook een kijkje te nemen. Daar zat één ooievaar voortdurend en alert om zich heen te kijken, af en toe de veren poetsend of diep met de snavel in de veren te duiken:DSC01667… en in een oogwenk gebeurt het: het dier laat zich praktisch uit het nest vallen om de thermiek op te vangen en weg te zweven:DSC01676kéén keer knipperen met de ogen en het nest is alweer bezet…DSC01725k DSC01714kWat had ik overigens een lieve toeschouwer…DSC01656Ik voel een rijk en bevoorrecht mens na die paar uurtjes.

Advertenties