Tags

,

Vanmorgen nog even bij de sneeuwklokjes geweest.
Denk maar niet dat elke pol in aanmerking komt voor zomaar wat plaatjes. Nee, zo werkt het niet. De pol mag niet te groot zijn, de klokjes niet te dicht op elkaar, de omgeving niet te druk en de achtergrond niet te rommelig. En dan graag ook nog es op een beetje bereikbare plek, waar ik ongestoord languit kan liggen. Want dat laatste valt niet mee. Ik denk dat ik maar een tekstbord moet maken met daarop ‘alles goed, ik ben even bezig’ om dat naast me neer te planten. O het is fijn dat mensen zo oplettend zijn, absoluut. En dat waardeer ik zeker. Maar terwijl ik daar lig te priegelen in het natte gras en bijna de dingen heb zoals ik ze wil hebben, komt er zo’n sympathieke voorbijganger langs die komt kijken of ‘het nog leeft’.

Ik begon dichtbij huis bij de krokussen
DSC01987… waar het al gauw te druk werd met wandelaars, fietsers en stoppende auto’s (aardig, dat zeker!). Dus gauw verkast naar een andere stek waar ik ook graag ben. Helaas was daar één of andere bijeenkomst, dat werd hem ook niet.
In mijn fototas zitten behalve lenzen ook nog andere spullen. Zoals o.a. pen en notitieblokje. Een uitkomst om snel even een leuke plek te noteren. Wat klinkt dat eigenlijk heerlijk ouderwets in dit digitale tijdperk, besef ik me 🙂 . Ik heb geen smartfoon of aaifoon en die wil ik ook niet. Mijn simpel prepaid toestelletje van jaren oud doet het nog steeds perfect en plak ik snel in elkaar als het weer eens uit mijn broekzak valt. Dat vind ik een heel groot en vooral niet onbelangrijk voordeel… dat ding is praktisch onverwoestbaar. En daar hou ik van.

Achter de struiken kon ik heerlijk onopgemerkt mijn gang gaan:DSC01479DSC02065DSC02101DSC02060DSC02096 DSC02097DSC02057Eén polletje… meer had ik niet nodig voor mijn plezier.

Toen ik vanmiddag de deur uitstapte met Juda voor zijn wandeling, zat daar tot mijn vreugde de kleine vos op mijn viooltjes!DSC02116Lente in aantocht!

Advertenties