Verdriet komt in golven.
Gisteren had ik best een goede dag, mede dankzij het verrukkelijke weer en lieve mensen om me heen,
Het ontroert me te lezen dat er zelfs dit weekend aan mij gedacht werd…. wow… wat doet dat goed!
Dank jullie wel voor jullie medeleven!

De stilte na Izzy was al vreselijk, ik dacht dat het niet erger kon.
Toch wel, hoewel het nu voelt als een andere stilte en leegte.
Ach… de lieve Bommel nam altijd gewoon rustig zijn plek in, en dan het liefst heel dicht bij me in de buurt.
Ik betrap me erop dat ik regelmatig even de tuin inkijk, dat ik nog even zijn vertrouwde dierbare blik wil vangen…
DSC06984kHet liefst had ik het dappere mannetje begraven in zijn zo geliefde bos, maar met zo’n grote hond is dat niet te doen. Morgen wordt hij gecremeerd, daarna haal ik hem zelf op en komt hij weer thuis. Ook Izzy staat nog te wachten… nu kunnen ze beiden teruggegeven worden aan de aarde.

Gelukkig heb ik de camera!
Boterham mee, appeltje mee, flesje water mee, hond mee, en ben ik de natuur ingetrokken. Een vredige stille plek opgezocht waar ik een hele poos heb zitten mijmeren.
Zoveel momenten die door m’n hoofd gaan, zoveel ontzettend mooie en vooral dierbare herinneringen. En ik wist dat het goed was.
DSC02493De reeën op onze wandelstek, een cadeautje…
DSC02476kDSC02483Hier en daar geeft het land alweer terug wat lag te wachten…
DSC02533DSC02558De scholeksters vandaag druk in de weerDSC02669 DSC02679En plotseling barsten de bomen letterlijk uit hun knoppen… heerlijk, die bloesem!DSC02651VMet als afsluiting van de dag heerlijk zacht licht, waarbij tranen over mijn wangen biggelden…DSC02604Het is goed zoals het is…

Advertenties