Jawel.
Uiteindelijk ben ik wel een woordenmens.
Ik lees her en der wat en pik er onbewust een woord uit.
Een woord dat prikt.
Een woord dat een eigen leven gaat leiden.
Een woord dat blijft haken.
Zoals het woord Ontvangen.
Ik ben niet zo goed in ontvangen: geven vind ik veel eenvoudiger.
Bij geven hoef ik niks anders te doen dan te hopen dat de ander er blij mee is.
Ontvangen vraagt een andere houding van mij, een ‘openstellen voor’ en dat is precies waar ik niet zo goed in ben.
Ik ben niet zo goed in Dank-je-wel-zeggen.
Ik doe de dingen liever zelf.
Autonoom.
Ik geef liever.
Maar jullie lieve reacties…. die komen binnen.
Ik kan ze Ontvangen.
Met een warm en zacht hart.
Het verzacht mijn intens diepe pijn.

Dank jullie wel.

Advertenties