Vandaag heerlijk thuis wat aangerommeld.
De lijstjes laat ik links liggen.
Evenals de papierwinkel die op me afkomt.
Dat kan wachten tot morgen.
Vanochtend vroeg opgestaan, ik wilde de zon zien opkomen op ‘mijn’ stek.
Nevel hing over het veld.
In de verte reeën en hazen.
Mijn plek, mijn wandelplek, mijn plek om te helen.
De stilte was precies die stilte die ik nodig had.
Er wordt goed voor mij gezorgd, menig mens kan daar jaloers op zijn…
Het voelt als een warme deken om me heen; ik wentel me er met grote regelmaat maar al te graag voor een poosje in.
Het ontroert me en raakt me, hartverwarmend!
Dank jullie wel allemaal…

DSC04135kDSC04138kDSC04141kDSC04179kDSC04178k