Ik ben voorzichtig begonnen met opruimen in je flat. Ik draai een was en maak afspraken over het halen van diverse zorgvoorzieningen. Er is veel uitzoekwerk te doen. Dochterlief benoemde het al zo treffend: ‘mijn vader was vele dingen.’ Je had veel om je heen: stapels literatuur, gereedschap, schildersmateriaal en vliegenmeppers. Je favoriete zorgmens kon zo leuk mopperen over al ‘die rommel’. Er gaat veel door mijn handen waarmee herinneringen tevoorschijn komen waarvan ik niet eens meer wist dat die er waren. Fijne en ook minder fijne: het mag er allemaal zijn.
Graag wandel ik op die prachtige oude begraafplaats die echter nu voor mij een heel andere lading en betekenis heeft gekregen. Heimelijk verdenk ik je ervan dat je hier toch ergens de hand in hebt gehad onder het mom van ‘dan zie ik je tenminste nog eens langskomen.’ Met mijn gezicht naar de zon gekeerd terwijl de wind mijn haren streelt, eet ik mijn boterham en appeltje en babbel ik mijn dingen-van-de-dag. De schaduw van de boom heb ik nog niet nodig. In die boom zie ik een nestkastje hangen, hopelijk gaat dat bewoond worden!
De rust, de stilte en de natuur… vooral nu is het er verstillend mooi.
Verrast ben ik door de rijke flora die ongestoord haar gang mag gaan: madeliefjes, pinksterbloemen, speenkruid, bosanemoontjes etc.
DSC04784Dol als ik ben op viooltjes, zie ik overal het bleeksporig bosviooltje.
Het voelt als een cadeautje!DSC04787 DSC04818aWat dit kleine paarse bloempje is, weet ik niet (maar Klaproos en Vlasje weten het ongetwijfeld wel….)DSC04834 DSC04837 DSC04846Naar oud joods gebruik laat ik een kiezelsteen bij je achter.
Je ziet me vast wel weer eens langskomen.

 

Advertenties