‘Ik voel me als een pelgrim die een weg zonder einde bewandelt. De weg en het zoeken, dat is wat je vormt en verandert.’
May Sarton

Mijn binnenwereld voelt kwetsbaar en zacht, ontvankelijk. Tegelijkertijd voelt het ook krachtig. Ik kan er met dankbaarheid en verwondering naar kijken. De vele schatten in mijn hart vragen koestering en omarming. Ik bescherm dat deel in mij. Stukje bij beetje vergroot ik mijn buitenwereld. De laatste jaren zijn jaren geweest van veel zorg om en veel zorgen voor manlief. Nee, ik heb niet alles opzij gezet daarvoor maar wel veel. Izzy en Juda hebben daarin een hele belangrijke rol gespeeld. Het was niet alleen heerlijk om hen om me heen te hebben, ze dwongen me ook tot een stukje sociaal leven. Honden uitlaten = mensen ontmoeten, zoiets.
Stapje voor stapje mag ik nu een beetje meer aan mezelf toekomen. De huur van de flat heb ik per 1 mei opgezegd. Zo heb ik ruimschoots de tijd om dingen uit te zoeken. Het is voor mij toch ook een definitief afscheid waarin ik langzaam moet groeien.
Tussen het opruimen door in de flat maak ik af en toe een afspraak voor een uitje naar een tuincentrum of een wandeling in het bos. De ene keer babbel ik honderduit, de andere keer wandelend in stilte. Voorzichtig ontstaan nieuwe vriendschappen. Als zielen die elkaar ergens onderweg ontmoeten en raken. Samen kunnen zwijgen vind ik nog belangrijker dan samen kunnen praten. Er zijn niet altijd woorden nodig.
Het voelt bijzonder om nieuwe mensen aan mijn leven toe te kunnen voegen, -weliswaar behoedzaam en met mondjesmaat, want zo scheutig ben ik niet…-. Als een kuiken breek ik voorzichtig de eierschaal open om de eerste stappen te zetten in onbekende richting. Aarzelend en tastend, vertrouwend op wat goed voelt. Langzaam lost het gevoel op van wat een gescheiden en soms moeizaam leven was tot een verbinding van één geheel: symbiose.

Soms denk ik: ‘bijna alles wat ik liefhad en waarvoor ik zorgde, is dood. Nu is er niks meer.’ Maar dat is niet waar: er is de ontdekking van een ander en nieuw deel van het leven dat open ligt en dat geleefd wil worden.
De ene cirkel vloeit over in de andere cirkel.
Waarin ik een bevoorrecht en rijk deel van mijn leven meeneem.
Ik had het voor geen goud willen missen…

DSC04501

Advertenties