Gisteren had ik best een pittige dag: flink koortsig bladiebladiebla. Een wiebeldag. Ik heb mezelf als zielig vaatdoekje opgevouwen op de bank, diep verstopt onder een zachte deken. Gordijnen dicht, water en paracetamol binnen handbereik. Toch nog aan het eind van de dag een gezonde maaltijd gemaakt: zin of geen zin, goed eten moet.
Vanochtend om half zes was de energievoorraad weer voldoende aangevuld: eruit!, ik wilde de zon zien opkomen.
Mijn huis vult zich met dozen vol administratie en andere persoonlijke dingen die uitgezocht moeten worden. De lege kamer boven heb ik omgeturnd tot ‘uitzoekplek’. De woonkamer wordt stukje bij beetje weer van mezelf nu ik zo goed als alles naar boven heb gesjouwd. Zo langzamerhand wordt me wel duidelijk wat ik met een aantal dingen moet doen: dat soort aarzelingen lossen zich vanzelf op als ik het de tijd geef, merk ik.

Zonsopkomst:
DSC06485De ‘soepgans’ van M. was ook bijtijds wakker…DSC06494 DSC06522 DSC06527 DSC06536 DSC06545 DSC06548 DSC06562 DSC06567 DSC06569 DSC06575 DSC06645