Vanochtend waren we al redelijk vroeg op stap, het Hondje en ik.
Ik had nogal wat om over na te denken en te onderhandelen met mezelf. Een stevige wandeling is daarvoor een probaat middel. Dus hebben we flink gesjouwd en gestruind om uiteindelijk bij de plas uit te komen. En jawel, toen ik een stokje vond en hem uitdaagde, viel uiteindelijk het kwartje: spelen is leuk!
DSC01785DSC01805DSC01810DSC01817DSC01821Zijn blik wordt steeds opener, hij wordt steeds meer hond. Het duurde maar even of daar kwamen bij mij de waterlanders. Niet verkeerd overigens af en toe: een beetje loslaten en een stukje bevrijding.
Weer thuis was het heerlijk om buiten koffie te drinken en een boterham te eten. Met een tevreden Hondje naast me.
De mussen laten zich flink horen en het getweet van de puppy-musjes hoor je boven alles uit.
Met trillende vlerkjes en open snaveltjes zitten ze al klaar op de schutting.
En komen ze één voor één aanvliegen voor hun ontbijt.
Voor zowel Boaz als voor mij is het grote hondenkussen van Izzy een heerlijke ligplek om naar de mussen te kijken.
Ik verzuip regelmatig in die grote tot-in-mijn-ziel-kijkende-kijkers van het ventje, wat wordt beloond met een zachte lik over mijn toet.
De puppy-musjes:
DSC01878DSC01893DSC01912DSC01932DSC01939DSC01948DSC01966

Advertenties