’s Morgens zijn we vaak in het bos te vinden. Vooral nu de kleuren warmer worden en de herfstsfeer zich laat proeven is het ontzettend mooi. Regelmatig ben ik Boaz kwijt. Hij mij niet, de slimmerik. Eén fluitje en hij komt eraan sjezen. De eekhoorns hebben voorrang, dat is me inmiddels wel duidelijk. Sjonge, hij springt zo anderhalve meter hoog tegen een boom en dan weet ik wel hoe laat het is: ‘eekhoorntjestijd’.
De grasklokjes bloeien nog steeds:
DSC01447De spinrag hangt vol dauw…
DSC01559DSC01540DSC02197Vorig jaar hadden de braamstruiken weinig kleur, ik denk dat ze deze herfst op een heel fraaie manier de schade in gaan halen.
Een voorbode:
DSC02168DSC02170Nog even en het barst van de rood-met-witte-stippen:
DSC02178DSC02205Vogels in de tuin volop, meest mussen en mezen.
Maar gisteren zag ik een andere nieuwsgierige gast: volgens mij het vrouwtje van de (gekraagde) roodstaart.
Eén keer eerder heb ik deze soort in mijn tuin gezien, ik was echt verrast.
Het is een bijzonder fraai vogeltje:
DSC02225

DSC02233

DSC02237

Mijn week Texel komt dichterbij.
Met toch een beetje mixed feelings, maar ik heb er o zo veel zin in!