Vandaag is het voor de protestantse kerken de laatste zondag van het kerkelijk jaar, ook wel Eeuwigheidszondag genoemd. Tijdens die laatste zondagsdienst van het kerkelijk jaar worden de gemeenteleden die in het afgelopen jaar zijn overleden herdacht.
Ook ik heb een uitnodiging ontvangen.
Na veel dubben, wikken en wegen en wispelturigheid van wel/niet heb ik besloten niet te gaan. Laat mij de dingen maar op mijn eigen manier doen. In het klein, dat past zoveel beter bij mij.
Het is een intensieve week geweest waarin ogenschijnlijk niet zo heel veel is gebeurd, maar die de nodige impact op me heeft. Alsof ik opnieuw moet leren lopen, zoiets.
Ik ga met Boaz een heerlijke mijmerwandeling maken.
Heel jammer dat onze stamkroeg hun vermaarde uiensoep niet meer op de menukaart heeft. Dat had voor mij geen betere vorm van ‘gedenken en herdenken’ kunnen zijn.
Maar misschien kan ik nog een beetje in het gras liggen…

Listen easy,
You can hear God callin’
Walkin’ barefoot by a stream
Come unto me
Your hair softly fallin’
On my face as in a dream
And the time will be our time,
And the grass won’t pay no mind

Young bird flyin’
And a soft wind blowin’
Cools the sweat inside my palms
Close my eyes
And hear the flowers growin’
As you lay sleeping in my arms
And the time will be our time,
And the grass won’t pay no mind
No, the grass won’t pay no mind

Fijne zondag gewenst!