Vanochtend was ik de eerste klant bij de benzinepomp. Ergens moet ik wel een ruitenkrabber hebben, maar waar ook alweer… Een onmisbaar ding  momenteel. Bovendien was ik vergeten hondenkoekjes in mijn zak te proppen en rekende ik naast de ruitenkrabber tegelijkertijd ook een paar bifi-worstjes af. Want zonder lekkers op stap in de mist waar ik de smurf toch in de gaten moet houden, is geen goed plan. We hebben de worstjes eerlijk verdeeld, hij en ik 🙂
De wereld leek op slot toen we vertrokken, maar net even buiten de stad klaarde alles op. Sjonge wat een tegenvaller, dacht ik nog. Totdat ik verder reed: een adembenemende sprookjesachtige nevel over het land:
DSC02382DSC02376bDat zijn momenten van kippenvel en tranen over mijn gezicht: eenvoud in alle puurheid. Flarden nevel en rijp en dan net die boomtoppen tussen de lagen door. Om stil van te worden…
Het wiebelkontje zag de mistwandeling helemaal zitten en zette de pootjes er aardig in. Vertrouwend op zijn neus 🙂
DSC02396DSC02428DSC02447DSC02437In tegenstelling tot gisteren was er vanochtend niemand te zien en/of te horen, we hebben ruim twee uur in weergaloze stilte kunnen struinen. Wat een weldaad…
Natuurlijk gingen mijn gedachten terug naar mijn wandeling met Juda vorig jaar, een herinnering die me zo dierbaar is…

Ach… het is echt genieten van dit blije hondje met zijn parmantige pootjes:DSC02485DSC02498 DSC02503 DSC02505 DSC02509DSC02452En in de katjesboom zit een roodborstje…DSC02549-2Het licht verandert, de zon komt door DSC02489DSC02546kDSC02520Verstild en verwonderd over deze betoverende ochtend waarbij tijd niet belangrijk is… wat een luxe. De worstjes zijn op en ik was wel toe aan een hete douche en een kop koffie. Mijn dag was goed, meer dan goed.