Zo langzamerhand kom ik weer aardig in de benen en hobbel ik gezellig rond in huis en tuin. En ben ik blij dat alles achter de rug is.
Bedankt voor jullie beterschapswensen, dat was fijn om te lezen!
Alle lof aan de orthopeed, de verpleegkundigen maar bovenal aan de anesthesist die zeer zorgvuldig te werk is gegaan vanwege mijn angst voor de ruggenprik, waardoor ik het ‘gewoon’ heb kunnen laten gebeuren.
Inmiddels heb ik een ‘schone’ knie waarbij aardig wat kraakbeen is weggehaald, en de kapotte binnenmeniscus is verwijderd. En wat me nu opvalt is het verschil van de andere knie… die komt geheid ook nog aan de beurt.
Een hele bizarre gewaarwording vond ik het om totaal geen controle meer te hebben over een deel van je lichaam: je kunt aansturen wat je wilt, maar er gebeurt helemaal niks. En ook best eng om weer het gevoel terug te ervaren, waarbij af en toe de gedachte door me heen schoot: ‘als alles maar weer gaat werken…’
De krukken zijn inmiddels niet meer nodig gelukkig 🙂
Krukken

En Boaz… de kleine man doet het super goed en heeft het echt geweldig naar zijn zin!
Het is nog maar de vraag of hij maandag wel weer met me mee naar huis wil…
Boaz 1903154a

Boaz 1903154b