Zoals ieder mens het liefst op eigen toilet zit, zo werkt dat bij honden blijkbaar ook. Ik merk dat onze grote vriend vooral in de ochtend zijn eigen toiletplekken mist. Dus liepen we rond kwart over zes in het heldere schijnsel van de maan naar ‘zijn’ park. Het was eigenlijk het mooiste moment van de dag, deze vroege ochtendwandeling: het begon licht te sneeuwen, het zag er magisch en betoverend uit in de maneschijn. Geen mens en geen hond aanwezig, we hadden het hele park voor onszelf! Op de terugweg een gouden hemel, de zon kwam door!
Gisteren hebben we heerlijk over de vorstige hei gestruind…
DSC00120DSC00129DSC00161Alsof ze iets met elkaar willen afspreken, de eenden..DSC00133Langs het water…DSC00206… wuivend riet…DSC00214Vanmiddag was het bos aan de beurt 🙂
DSC00298Ik hoorde ergens in één van de naaldbomen wondermooi vogelzang en ik zie een prachtig vogeltje van tak naar tak hippen: het is onmiskenbaar een goudhaantje! Het vogeltje is zo snel dat het me niet lukt een redelijk plaatje te maken. De kleinste vogel van Europa: van snavel tot staartpunt meet hij slechts 8,5 cm. Heel bijzonder om gezien én gehoord te hebben! Foto: internetGoudhaantjeDe pollen sneeuwklokjes schieten nu echt overal de grond uit…DSC00424 DSC00431En nee, er komt geen tweede hond bij.
Boaz doet het zo goed en we zijn echt op elkaar ingespeeld geraakt.
Hij blijft me ontroeren, die kleine boskabouter die zich zo allerleukst ontwikkelt tot een parmantig manneke die voor me door het vuur gaat en die bij mij regelmatig een lach van heel diep binnenuit weet te ontlokken.
‘Gewoon’ blij zijn met wat er is… zijn kameraadschap is onbetaalbaar!

Advertenties