To see the Summer Sky
Is Poetry, though never in a Book it lie –
True Poems flee –
~Emily Dickinson, c.1879

Gisterochtend werd ik tegen vijven wakker van de kleine man. Hij tikte me voorzichtig piepend aan met zijn pootje en een dringende blik. Dat kon niet anders betekenen dan ‘Ik moet echt héél nodig naar buiten, vrouw’. Dus hup, uit bed, shirt en broek aan en op mijn hippe rose Crocs deden we snel een rondje ‘achterom’. Hij spoot leeg. Met een duidelijk opgelucht smoeltje en staartje omhoog huppelde hij weer huiswaarts. Ik besloot er lekker vroeg op uit te gaan. Kop koffie erin en er vandoor. Het beloofde wederom een fraaie dag te worden. Zo maakte ik van de vroege nood van de smurf een deugd om de zon te zien opkomen op deze laatste augustusdag van dit jaar. We reden naar het mooie Balloërveld.

De koelte van de vroege ochtend vind ik in deze nazomerdagen zo fijn! Alles wordt zachter in deze dagen, over het veld hing een sluier van nevel.DSC07007
DSC07032
DSC07054DSC07126
DSC07130
En dat het weergaloos mooi was… en stil, weldadig stil…
DSC07159
DSC07167
De nevel trok gauw op, jammer eigenlijk want ik hou van nevel…
DSC07174
DSC07214
DSC07232
Mijn mannetje…
DSC07246
De dag had niet beter kunnen beginnen…
DSC07193
DSC07262k
Weer thuis kookte ik voor de kleine man macaroni met kip, wat er met smaak inging. Daarna gedoucht om vervolgens op bezoek te gaan bij een dierbare vriendin. Zodra we bij de flat zijn aangekomen weet de kleine man precies wat de bedoeling is. De lift vindt hij totaal niet eng. ‘Staartje binnen boord’, zeg ik dan altijd tegen hem  :-). We hebben altijd gespreksstof genoeg, de waardevolle ochtend vloog om.
En dat het genieten was!

De kleine man is inmiddels weer opgeknapt.
Fijne dag gewenst!

Advertenties