De kleine man heeft een beetje pech: door één of andere rare uitglijer heeft hij last van een beklemde zenuw. Onder een roesje werd een foto gemaakt en ik nam een wel heel groggy en gevloerd mannetje mee naar huis:
Inmiddels zijn we twee weken verder, de pijnstilling en vooral rust moeten het doen. Dat betekent voorlopig geen lange wandelingen en fratsen uithalen. Want ik wil natuurlijk heel graag dat Boaz helemaal opknapt, zodat we over een aantal weken er weer als vanouds op uit kunnen trekken! Voorzichtig zie ik vooruitgang, maar het heeft tijd nodig. Dus maken we vooral aanlijnwandelingen in de buurt met af en toe een kort uitstapje. Zoals naar het mooie landgoed Vennebroek in de omgeving van Eelde:Met onderweg bankjes genoeg om te pauzeren…
Prachtig, die markerende beelden en de belijning van een hekwerk!
We moeten het voorlopig doen met hoe het is, en er komt dan momenteel ook weinig terecht van een beetje fotografie. Maar ook tijdens onze rondjes in de wijk is genoeg te zien, en af en toe neem ik de camera mee. Want de zo fraaie rode zonnehoed bloeit volop: En langs de waterkant zie ik de tragedie van een juffer die rechtstreeks in een web vliegt:De spin is er zo ongelooflijk snel bij, de juffer kan fladderen wat hij wil, er is echter geen redden aan… vreselijk sneu om te zienDan maar even genieten van het o zo fragiele en mooie grasklokje… En in het bos komen de zwammen alweer tevoorschijn, maar dat is voor een volgend blog 🙂

 

 

 

Advertenties