Was het ein-de-lijk een ochtend vol nevel, mist en een prachtige zonsopkomst waar ik zo naar uitkeek, breng ik de dagen snotterend, hoestend en proestend door. Het benauwde weer van de laatste dagen werkte ook niet echt mee. En dus heb ik ongetwijfeld een weergaloos mooie ochtend gemist… jammer, pech. Ach… het zal de laatste mooie ochtend niet zijn, daar ga ik maar van uit!

Dus bij deze maar wat kiekjes van vorige week… veel juffers waren er niet, maar zoveel heb ik ook niet nodig om ademloos naar deze zo fraaie wezentjes te kijken โ™ฅHeel bijzonder om te zien hoe ze balanceren met hun iele pootjes op die dunne sprieten… Bedauwde rolklaverStruinend door het bloemenland…Af en toe moet ik wel even mijn hond terugfluiten… ‘ik kom al, vrouwtje!’Paarse wikke… Eigenlijk is het een prutzomer, net zoals het een prutvoorjaar was.
Het mag op zijn minst wel een weergaloos mooie Indian Summer worden.
Als fraaie toegift.
Daar ben ik wel aan toe.