Het bos in

Ik krijg er nog geen genoeg van, van struinen in het bos… ๐Ÿ™‚ En Boaz ook niet!

Advertenties

Een gouden randje

Vandaag was een dag met een gouden randje!
Zo’n dag van ‘Carpe Diem’ en dat hebben we dan ook volop gedaan!
Eerst vanochtend een heerlijke wandeling gemaakt over de hei met Boaz en zijn grote vriend Olivier. Foto van de kameraden van een eerdere wandeling; blije Mannen —> blije Vrouwtjes ๐Ÿ™‚
Die twee samen zijn een geweldig span โ™ฅ
Het was heerlijk buiten met eindelijk die frisse wind om de oren ๐Ÿ™‚ Zodoende trokken we er in de middag nog een poos samen op uit, de kleine man en ik. Het is alsof ik de schade van de afgelopen tijd stevig moet inhalen, ik krijg geen genoeg van alle schoonheden in het bos en ik verbaas me over de zwammen die ik zo bijzonder vind. Zo zijn ze er niet, en zo zie je ze in allerlei soorten en maten. Ik vind het een bijzonder fenomeen, die schimmels die zomaar een barstje in de aarde maken om dan ineens tevoorschijn te komen. Om vervolgens even snel weer te verdwijnen. Waar gisteren nog grote platte schijven van oranje bekerzwammen waren, waren er nu weer heel andere vormen te zien. Hoe wonderlijk toch zit de natuur in elkaar!
Per ongeluk stootte ik een grote boleet om die vervolgens doormidden brak, jammer. Helemaal verrast echter om te zien wat er dan tevoorschijn komt! Wat ongelooflijk mooi en ingenieus…En Boaz zuchtte nog es diep… wachten totdat het vrouwtje klaar was…Hij kwam wel aan zijn trekken hoor, met een extra rondje bos! ๐Ÿ™‚Het is zo fijn om weer voldoende lucht te hebben en weer energie te voelen, daar kan ik oprecht dankbaar voor zijn!

Windstil

Een stille herfstdag
maar bij het lichtste windje
klinkt al bladrumoer.
Inge Lievaart

Het zijn windstille dagen, warme dagen ook. De regenbui van afgelopen nacht heeft niks opgefrist, integendeel: buiten voelt het klam en bijna vies warm. Nog niet eerder heb ik zoveel last van hooikoorts gehad als afgelopen maand. De anti-histaminepillen maakt buiten zijn iets makkelijker, maar zo langzamerhand mag het van mij wel wat koeler. Doe mij maar een zucht frisse wind om de oren! Ook Boaz sjokt wat lammig, behalve wanneer we bij zijn loopse vriendinnen in de buurt komen…. ๐Ÿ™‚ Dan wordt de pas er stevig ingezet!

Zwammen.
Te kust en te keur.
Groot en klein.
Een overdaad dit jaar en een enorme verscheidenheid.
Het bos is momenteel een walhalla van paddenstoelen…
Voor het eerst zie ik een oranje bekerzwam, ik ben helemaal verrast om die aan te treffen! Al jaren loop ik -vooral in de herfst- graag op deze plek en heb deze prachtige zwam nog niet eerder hier gezien. Ik speur wat op het internet en lees dat dit een zakjeszwam is (Ascomyceet). De jonge exemplaren groeien uit tot platte grote schijven…Zo mooi om te zien… Ook het blad wordt mooier en mooier… En mijn kleine man is alert op eekhoorns… Fijn weekend gewenst!

Opkrabbelen

Allereerst bedankt voor de beterschapswensen!
Langzamerhand krabbel ik weer op na toch wel best ziek geweest te zijn.
Aan energie en conditie moet gewerkt worden, maar ik merk duidelijk vooruitgang en daar word ik blij van. Waar wandelen met Boaz al niet goed voor is ๐Ÿ™‚ We trekken er weer op uit, de kleine man en ik, met zelfs af en toe weer de camera mee. Want het fraaie nazomerweer is te mooi om zomaar aan me voorbij te laten gaan! Bovendien doet het altijd goed om buiten te zijn, al zijn de wandelingen momenteel korter en in slakkentempo. Voor Boaz maakt het niet uit en voor mezelf ook niet!
Veel paddenstoelen zijn er te zien (geen nat gras overigens ๐Ÿ™‚ )
Het gaat per dag beter en ben ik weer blij met alles wat we onderweg tegenkomen!

Vanuit de ziekenboeg

En toen ging het verkeerd en sloeg de verkoudheid om naar een bronchitis en vervolgens hik ik nu tegen een dubbele longontsteking aan. Erg benauwd en geen energie. Hopelijk doet de antibiotica gauw wat het moet doen.
Voor mijn kleine man wordt heel goed gezorgd, die heeft het naar zijn zin ๐Ÿ™‚
Voorlopig dus even geen blogs, eerst goed uitzieken en op weg naar herstel en energie!

Lieve groet,
Angeniet

Ah, September!

โ€œAh, September! You are the doorway to the season that awakens my soul… but I must confess that I love you only because you are a prelude to my beloved October.โ€
โ€• Peggy Toney Hortin

Het lijf is nog steeds niet fit en jofel, en de hooikoorts is dit seizoen meer dan erg. Nog even afzien dus; wel jammer want het zijn van die heerlijke nazomerdagen waar ik altijd zo naar uitkijk.
Desondanks struinden we heerlijk door het bos…
en struinden we door het veld
We deden een ‘rondje Arboretum’
en nog een ander ‘rondje bos’ waar het bijna betoverend was Fijne dag gewenst!

Ik doe maar wat

โ€œโ€” How do you make your pictures?
โ€” I donโ€™t know, itโ€™s not important.โ€
โ€• Henri Cartier-Bresson

Regelmatig krijg ik mail/vragen over mijn kiekjes, of ik ‘beroepsfotograaf’ ben en hoe ik dit of dat doe. Vaak zeg ik ‘ik doe maar wat’, wat natuurlijk niet helemaal waar is. Het is een soort van intuรฏtief weten en voelen wat ik moet doen om dat ene moment te vatten zoals ik het zie. Ik kan het niet uitleggen.
Nee, ik ben geen ‘beroeps’. Ik heb geen enkele cursus of workshop of wat dan ook gevolgd. Het is een autodidactisch freubelen van veel doen en er vooral heel veel plezier in hebben ๐Ÿ™‚
In deze tijd van het jaar is het genieten van de weelde van prachtige schermbloemigen…
Zacht en teer als pastel…
De ronde zonnedauw met een piepklein vliegje… Ik vind het leuk om ‘anders’ naar dingen te kijken en ze weer te geven… een slak op mijn tuintafel nodigt uit tot experimenteren en dan kan ik genieten van het fraaie kleurenspel dat tevoorschijn komt… Door een lens met tussenring omgekeerd voor de camera te houden krijgt een plantje bieslook ineens een heel andere dimensie…Spelen met de camera kan overal: in de natuur of in mijn achtertuinMet natuurlijk altijd de kleine man om me heen ๐Ÿ™‚Fijne zondag gewenst!

Beetje jammer

Was het ein-de-lijk een ochtend vol nevel, mist en een prachtige zonsopkomst waar ik zo naar uitkeek, breng ik de dagen snotterend, hoestend en proestend door. Het benauwde weer van de laatste dagen werkte ook niet echt mee. En dus heb ik ongetwijfeld een weergaloos mooie ochtend gemist… jammer, pech. Ach… het zal de laatste mooie ochtend niet zijn, daar ga ik maar van uit!

Dus bij deze maar wat kiekjes van vorige week… veel juffers waren er niet, maar zoveel heb ik ook niet nodig om ademloos naar deze zo fraaie wezentjes te kijken โ™ฅHeel bijzonder om te zien hoe ze balanceren met hun iele pootjes op die dunne sprieten… Bedauwde rolklaverStruinend door het bloemenland…Af en toe moet ik wel even mijn hond terugfluiten… ‘ik kom al, vrouwtje!’Paarse wikke… Eigenlijk is het een prutzomer, net zoals het een prutvoorjaar was.
Het mag op zijn minst wel een weergaloos mooie Indian Summer worden.
Als fraaie toegift.
Daar ben ik wel aan toe.

Libellen

โ€œDespite its dark veins, the transparency of dragonflyโ€™s wings assures me of a pure, innocent world.โ€ โ€“ Munia Khan

Afgelopen zondag scheen de zon volopen besloot ik ’s middags nog even naar de oude begraafplaats te gaan, waar altijd wel weer iets valt te ontdekken…natuurlijk gaat Boaz dan met me mee ๐Ÿ™‚ik werd getrakteerd op een feestje van libellen op de prachtige hekwerken en de aloude stenensoms zijn het alleen al de kleuren die het doenblij verrast werd ik door de porseleinzwam sommige hoeken zijn en voelen erg donker; op andere plekken waar het veel lichter is, is het weer een heel andere beleving en gewoon mooi om door de bladeren te kijken en de kleine man maar wachten ๐Ÿ™‚glanzende vleugels in het zonlicht, adembenemend mooi… het zijn telkens weer de kleine dingen die het doen…