De lente opsnuiven

Vanochtend heerlijk een uurtje de lente opgesnoven!
Liggen in het natte gras: altijd weer een goede manier van contact maken met mijn zelf. En zo liggend in het gras voel ik me een spelend kind, helemaal in mijn element.
(ik had gisteren dus heus die broek nog niet hoeven wassen…)
Het licht was nog zacht en de kleuren teer… zielevoedsel:
DSC05869kDSC05917DSC05921DSC05925DSC05940DSC05977DSC05984DSC06032

Mijn hart

Ken je dat?
Dat je hart bijna uit elkaar barst van geluk?
Ondanks de hartzeer?
Door de gewone dingen van ‘onderweg’.
Door mensen die er toe doen.
Van mijn automonteur tot jullie bloglezers tot de-lieverds-om-me-heen toe.
Ik heb een groter hart nodig.
Het past er allemaal niet meer in.
DSC06063bFijne paasdagen gewenst!

Evenwicht

Het probleem is om in evenwicht te blijven, niet in stukjes uit elkaar te vallen.
May Sarton

Alweer vier weken geleden.
Nog maar vier weken geleden.
Ineens voel ik het weer, dat gevoel van tussen hoop en vrees geslingerd worden. Tussen gevoel en verstand. Dat ene moment van paniek, de kramp in en om mijn hart. Tussen ‘Ga maar’ en ‘Maar eigenlijk wil ik je nog niet laten gaan’.

Ik ga maar weer dapper verder klussen.
Er is nog veel te doen.
En verder balanceren.

Korte klap

Hoewel ik goed kan zeuren en miepen, kan ik ook prima de korte klap maken. Zo zat ik na een onrustige nacht vanochtend tegen zessen achter de pc om wat knopen door te hakken. Om te beginnen met een mail naar de fokker om mijn besluit mee te delen me van de puppenlijst af te halen. De hondenmand blijft voorlopig leeg. Het deed en het doet me echt zeer, want er worden binnenkort prachtige pups geboren uit een nest waar ik heel lang van droom maar ik voel ook dat ik er nog niet klaar voor ben. Het komt voor mij te snel, ik durf het niet aan. En dat is niet eerlijk tegenover de eventuele nieuwkomer. We kennen elkaar, de fokker en ik, en het is fijn dat ze heel goed mijn beslissing aanvoelt en begrijpt. Ik vertrouw er maar op dat wanneer de tijd rijp is, er wel één of andere leukerd op mijn pad komt…
Mijn lijstjes ‘te doen’ bij langs gegaan, en flinke strepen gezet. Hulptroepen geregeld.
Het begint op te schieten en dat schept weer een stukje rust.DSC07349k
Inmiddels had ik al kranten en dozen verzameld om in te gaan pakken in de flat van manlief. Ik zag er als een berg tegenop. En was erop bedacht dat het me niet mee zou vallen. Dus van tevoren mijn mp3-speler vol gezet met muziek die ik nodig dacht te hebben. Goeie keus gemaakt. Vervolgens was het een kwestie van oordopjes in en niet teveel nadenken over de talloze spullen die door mijn handen gaan en die ik weg moet doen. Gewoon inpakken en dozen vullen. Alsof ik aan het verhuizen ben.
Lampen van de muur geschroefd, volle vuilniszakken en papier weggebracht, dozen voor de kringloop klaargezet, geregeld wat er met de grote dingen moet gebeuren en wanneer. Tussendoor even naar huis omdat de KPN zo onaardig is geweest zich niet aan de afspraak te houden en telefoon en internet al heeft afgesloten. Documenten en mails op de pc gewist, de rest kan ik prima aan dochterlief overlaten. Nog meer ordners met papierwerk meegenomen naar huis om later uit te zoeken. Daar zit niet zo’n tijdsdruk achter. Om vervolgens voor de zoveelste keer de rolmaat thuis te laten liggen.
Die heb ik alvast in de broekzak gestopt.
Zodat ik het ding morgen niet wéér vergeet.

Rommeldag

Vandaag voel ik me wat leeg. Wel lekker wat aangerommeld en opgeruimd. Deze keer in mijn eigen huis, geen overbodige luxe…
Nog wat plaatjes van gisterochtend, prachtig hoe alles onder de dauw zat:
DSC05505

DSC05533a

DSC05543

DSC05547

DSC05579

DSC05642

DSC05657

DSC05667En nu trek ik me terug in de stoel met ‘Stoner’, muziek en een pot thee!

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 66 andere volgers